چهارشنبه ۴ نوامبر ۲۰۲۶
به‌دنبال شکست آشکار جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، به دموکرات‌ها بابت پیروزی‌شان تبریک گفت. ترامپ به شبکه خبری «فاکس‌نیوز» گفت: «به دموکرات‌ها تبریک می‌گویم. آن‌ها کارشان را خوب انجام دادند.» او افزود که دموکرات‌ها مدت‌ها برای رسیدن به این لحظه تلاش کرده بودند.
با این حال، ترامپ این ناکامی در انتخابات میان‌دوره‌ای را یک شکست شخصی تلقی نکرد. او به این شبکه گفت: «نام من در برگه رأی نبود.» او همچنین در پلتفرم «تروث سوشال» (Truth Social) اظهار داشت: «اگر نام من در برگه رأی بود، با اختلاف بسیار زیاد پیروز می‌شدیم.» این در حالی است که ترامپ در جریان کارزارهای انتخاباتی، از هوادارانش خواسته بود به‌گونه‌ای در انتخابات میان‌دوره‌ای رأی دهند که گویی خودِ او نامزد انتخابات است.
انتخابات میان‌دوره‌ای — که در میانه دوره ریاست‌جمهوری برگزار می‌شود — تکلیف تمام کرسی‌های مجلس نمایندگان و حدود یک‌سوم کرسی‌های مجلس سنا را مشخص می‌کند. این انتخابات به‌طور سنتی نوعی همه‌پرسی درباره عملکرد رئیس‌جمهور مستقر محسوب می‌شود.
ترامپ به نقش مناقشه با ایران اشاره می‌کند
ترامپ همچنین مطرح کرد که مناقشه با ایران در شکست حزب او نقش داشته است، هرچند تأکید کرد که رأی‌دهندگان به‌طور کلی از اقدامات او در این زمینه حمایت کرده‌اند. او گفت: «فکر می‌کنم بخشی از ماجرا مربوط به ایران بود، اما در عین حال، مردم اهمیت کاری را که در قبال ایران انجام دادم، درک کردند.»
«ما با هم کار خواهیم کرد»
ترامپ همچنین خود را برای رویارویی با دموکرات‌ها آماده کرد. او اظهار داشت که احتمالاً آن‌ها لوایحی را به او ارائه خواهند داد که او آن‌ها را «دیوانه‌وار» می‌داند و قصد دارد آن‌ها را وتو کند. ترامپ گفت که پس از چند ماه استفاده از حق وتو، طرف مقابل احتمالاً تمایل به مصالحه نشان خواهد داد. او افزود: «و ما با هم کار خواهیم کرد.»
«یک ناکامی بسیار بسیار سنگین»
تحلیل‌گران و خبرنگاران نتیجه انتخابات روز سه‌شنبه را برای ترامپ و جمهوری‌خواهانِ همراه او، یک «ناکامی بسیار بسیار سنگین» توصیف می‌کنند. این نتیجه چیزی فراتر از یک «تذکر» یا آن‌طور که انتظار می‌رفت «تنبیه جزئی» است و می‌توان آن را رویدادی «تقریباً تاریخی» دانست.
اکنون این احتمال وجود دارد که ترامپ در مواقع لزوم، یا در قامت یک «توافق‌کننده» به دموکرات‌ها روی آورد، یا در نقش «آقای وتو» در برابر آن‌ها بایستد؛ و یا شاید هم ترکیبی از هر دو رویکرد را به کار گیرد. در هر صورت، به نظر می‌رسد او همچنان به استفاده گسترده از «فرمان‌های اجرایی» — که نیازی به تأیید کنگره ندارند — ادامه خواهد داد.