گاردین / ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶
برآورد می‌شود که سرقت ارزهای دیجیتال، نیمی از درآمد ارزی این کشور را تشکیل می‌دهد.
کره شمالی طبق قواعد خاص خود عمل می‌کند. این کشورِ منزوی، مرموز و خودکامه، تا حد زیادی از نظام اقتصادی جهان جدا افتاده است؛ اما برای کسب درآمد ارزی، به برخی از پیچیده‌ترین عملیات‌های هکری در جهان متکی است.
کارشناسانی همچون متخصصان شرکت «تی‌آر‌ام لبز» (TRM Labs)، سرقت عظیم ۶.۳ میلیارد دلاری ارز دیجیتال از صرافی «بایننس» (Binance) را به گروه «تریدر-تریتر» (TraderTraitor) نسبت دادند. این گروه، یک واحد هکری نخبه در کره شمالی که با نام «گروه لازاروس» (Lazarus Group) نیز شناخته می‌شود. اگرچه ممکن است این ارتباط هنوز به‌طور قطعی اثبات نشده باشد، اما الگوی رفتاری آن کاملاً آشناست.
سابقه سرقت ارزهای دیجیتال توسط کره شمالی به سال ۲۰۱۷ بازمی‌گردد. آن‌ها با بهره‌گیری از ضعف‌های امنیتی در این حوزه، اقدام به سرقت وجوه و کسب درآمد برای بخش نظامی خود، از جمله برنامه تسلیحات هسته‌ای‌شان، می‌کنند.
کیم جونگ‌اون، حاکم مستبد این کشور، زرادخانه‌ای متشکل از حدود ۵۰ کلاهک هسته‌ای را در اختیار دارد و در جنگ روسیه علیه اوکراین، نیرو و تسلیحات در اختیار روسیه قرار داده است. با این حال، کره شمالی کشوری به‌شدت فقیر است؛ طبق گزارش سازمان ملل، ۴۰ درصد از جمعیت این کشور دچار سوءتغذیه هستند و تقریباً از هر پنج کودک، یک نفر دچار کوتاهی قد (ناشی از سوءتغذیه) است.
یک هیئت کارشناسی سازمان ملل که به شورای امنیت گزارش می‌دهد، در بهار سال ۲۰۲۴ اعلام کرد که در حال بررسی «۵۸ مورد حمله سایبری مشکوک» توسط کره شمالی علیه «شرکت‌های مرتبط با رمزارزها» در بازه زمانی ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۳ است؛ حملاتی که ارزش آن‌ها به ۳ میلیارد دلار می‌رسد.
این هیئت اظهار داشت که برآورد می‌شود این مبالغ، نیمی از درآمد ارزی کره شمالی را تأمین می‌کنند. یک کشور که نامی از آن برده نشده، در برآورد خود پا را فراتر گذاشته و اعلام کرده است که این میلیاردها دلارِ سرقت‌شده، «۴۰ درصد از بودجه برنامه‌های تسلیحات کشتار جمعی» این کشور را تأمین می‌کنند.
تنها در سال ۲۰۲۳، تعداد این حملات سایبری مشکوک به رمزارزها به ۱۷ مورد رسید که ارزش آن‌ها ۷۵۰ میلیون دلار بود؛ نکته نگران‌کننده این است که ارقام مربوط به این سرقت‌ها همچنان رو به افزایش است. بزرگترین حمله سایبری به حوزه رمزارزها تا پیش از آن، در فوریه ۲۰۲۵ رخ داد که طی آن ۱.۵ میلیارد دلار از صرافی «بای‌بیت» (Bybit) به سرقت رفت؛ به گفته اف‌بی‌آی (FBI)، این حمله کار گروهی موسوم به «تریدر-تریتر» (TraderTraitor) بوده است.
سیاران مارتین، رئیس پیشین مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا، معتقد است که کره شمالی احتمالاً به این دلیل حوزه رمزارزها را هدف قرار داده که بانک‌های سنتی دفاع‌های بسیار پیشرفته‌ای ایجاد کرده‌اند؛ در حالی که بخش رمزارزها — که به‌سرعت در حال رشد است و نظارت‌های قانونی اندکی بر آن اعمال می‌شود — هنوز نتوانسته به چنین سطحی از امنیت دست یابد.
مارتین گفت: «در طول دهه گذشته، هکرها در بیش از ۳۰ مورد حمله سایبری به حوزه رمزارزها، مبالغی ۹ یا ۱۰ رقمی (صدها میلیون تا میلیاردها دلار) به جیب زده‌اند. این در حالی است که تعداد بانک‌های سنتی که در همین دوره بر اثر حملات سایبری متحمل زیانی بیش از ۱۰۰ میلیون دلار شده‌اند، تنها صفر یا یک مورد بوده است.»
یک اتفاق خوش‌یمن
کره شمالی عامل یکی از بزرگترین سرقت‌های سایبری اخیر از یک بانک سنتی بود؛ حمله‌ای به «بانک بنگلادش» در فوریه ۲۰۱۶ که در آن، هکرهای کره شمالی با سوءاستفاده از اختلاف زمانی میان دو کشور، تلاش کردند ۹۵۱ میلیون دلار را به‌طور غیرقانونی از حسابی که این بانک در «بانک فدرال رزرو نیویورک» داشت، خارج کنند.
یک اتفاق خوش‌یمن مانع از انتقال بخش عمده‌ای از این پول به یک حساب واسط در فیلیپین شد. نام خیابانی که بانک کارگزار در آن واقع بود «ژوپیتر» (Jupiter) بود؛ واژه‌ای که با نام یکی از کشتی‌های تحریم‌شده‌ی ایرانی مشترک است، و همین امر باعث شد بیشتر تراکنش‌ها متوقف شوند. در نهایت، ۸۱ میلیون دلار به سرقت رفت.
این کشورِ منزوی مدت‌هاست که به انجام فعالیت‌های مجرمانه برای بقای خود متهم می‌شود؛ از جمله جعل اسکناس‌های ۱۰۰ دلاری با کیفیت بسیار بالا (که در دهه ۱۹۹۰ به «سوپرنوت» یا اسکناس‌های فوق‌العاده معروف بودند) و تولید و قاچاق ماده مخدر «کریستال مت» (شیشه) برای صادرات در دهه ۲۰۰۰.
بریتانیا به‌ندرت هدف چنین حملاتی قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۹، هکرهای کره شمالی تلاش کردند کنترل دستگاه‌های خودپرداز (ATM) متعلق به ۵۶ مؤسسه مالی را به دست بگیرند تا آن‌ها را وادار به پرداخت مبالغی بسیار بیشتر از حد معمول کنند. مقامات بریتانیایی متوجه ماجرا شدند، به بانک‌ها هشدار دادند و این حمله بدون سروصدای رسانه‌ای، به‌آرامی خنثی شد.
طنز ماجرا اینجاست که اینترنت در کره شمالی به شدت محدود است و دسترسی عموم مردم به آن ممنوع است. با این حال، ریاضیات و علوم در مدرسه تدریس می‌شوند و در دانشگاه برخی از بهترین دانش‌آموزان در گروه‌های هکری مانند لازاروس که تحت نظارت آژانس جاسوسی اداره کل شناسایی این کشور فعالیت می‌کنند، جذب می‌شوند.
فعالیت‌های هکری پیوند نزدیکی با دولتِ همه‌کاره‌ی این کشور دارد. در دسامبر ۲۰۱۴، مشخص شد که جنیفر لارنس و ایمی آدامز، ستاره‌های سینما، در فیلم «حقه بازی آمریکایی» (American Hustle) کمتر از همتایان مرد خود دستمزد گرفته‌اند که مایه شرمساری سونی پیکچرز شد. این یکی از هزاران ایمیل شرم‌آوری بود که از طریق هک از این استودیوی هالیوودی به بیرون درز کرد.
این حمله، توسط گروه لازاروس کره شمالی، به این دلیل انجام شد که سونی بودجه فیلمی به نام «مصاحبه» را تأمین کرده بود: یک کمدی با بازی ست روگن که ترور کیم جونگ اون را به تصویر می‌کشید. در بحبوحه هرج و مرج ناشی از افشاگری‌ها، سونی سعی کرد اکران فیلم را لغو کند، اما پس از آنکه به دلیل تسلیم شدن در برابر فشار کره شمالی مورد انتقاد قرار گرفت، مجبور شد از موضع خود عقب‌نشینی کند و آن را به صورت آنلاین و در تعداد انگشت‌شماری از سینماها اکران کند.