اسون ریکِن / وبسایت کانال دوم تلویزیون آلمان / ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶
دو مرد در هامبورگ به دلیل تدارک حملاتی به نیابت از ایران علیه رهبران جامعه یهودی آلمان، به حبس‌های چندساله محکوم شدند. «یوزف شوستر» و «فولکر بک»، دو تن از رهبران یهودیان آلمان هدف این توطئه بودند.
دادگاه تردیدی باقی نگذاشت که چه کسی را عامل اصلی می‌داند؛ «پترا ونده-اسپورس»، قاضی پرونده، هنگام قرائت حکم اظهار داشت: «ایران در تلاش است تا تروریسم خود را به آلمان صادر کند. این امر غیرقابل‌قبول است.»
شعبه هشتم کیفری دادگاه عالی منطقه‌ای هامبورگ، «علی س.» ۵۴ ساله را به هشت سال و نیم زندان، و همدست ۴۳ ساله‌اش، «تواب م.» را به چهار سال و نیم زندان محکوم کرد. هر دو متهم در طول رسیدگی به پرونده سکوت اختیار کردند، در حالی که وکلای مدافع آن‌ها خواستار تبرئه موکلانشان شده بودند. دادگاه به‌طور کامل موضع دادستانی فدرال را پذیرفت.
یازده هدف در آلمان
به گفته دادگاه، «علی س.» — مردی افغان‌تبار ساکن دانمارک — صرفاً یک همدست اتفاقی نبود، بلکه به‌طور کامل در ساختارهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شاخه عملیات برون‌مرزی آن، یعنی نیروی قدس، ادغام شده بود. او دستورالعمل‌های خود را اوایل سال ۲۰۲۵ به‌صورت حضوری در تهران دریافت کرده بود.
مأموریت او شامل زیر نظر گرفتن «یوزف شوستر»، رئیس شورای مرکزی یهودیان در آلمان؛ «فولکر بک»، رئیس انجمن آلمان و اسرائیل (DIG)؛ و یک سوپرمارکت محصولات «کوشر» (غذای یهودیان) در برلین بود. اطلاعات گردآوری‌شده توسط سرویس اطلاعات فدرال آلمان (BND) نشان می‌دهد که این فروشگاه یکی از یازده هدفی بوده که ایران در خاک آلمان شناسایی کرده بود. مأموران سازمان اطلاعات داخلی، «علی س.» را در حال عکس‌برداری مشاهده کردند.
در تابستان سال ۲۰۲۵، «علی س.» به برلین سفر کرد و از ورودی دفتر انجمن آلمان و اسرائیل (DIG)، آن سوپرمارکت، و مقر «شورای اخلاق آلمان» — نهادی که شوستر نیز عضو آن است — عکس‌برداری کرد. مأموران اداره فدرال حفاظت از قانون اساسی (BfV) او را در حال انجام این کار مشاهده کردند.
در مورد سوپرمارکت، او حتی به دنبال فردی برای اجرای نقشه بود: از دخترش پرسید آیا زنی را می‌شناسد که حاضر باشد بطری پر از بنزین را جلوی ورودی فروشگاه به آتش بکشد. دخترش نپذیرفت. به گفته دادگاه، «اس.» (S.) با آگاهی کامل پذیرفته بود که افرادی در آپارتمان‌های بالای آن فروشگاه زندگی می‌کنند.
دادگاه شواهدی مبنی بر ارتکاب قتل از طریق «کمین خائنانه» (Heimtücke) یافت.
کمی بعد، «م.» (M.) از برادرزاده‌اش درخواست سلاح کرد و گفت: «چیزی پیدا کن که خوب کار کند؛ با صداخفه‌کن. فقط برای یک‌بار استفاده.» دادگاه ادعای او را مبنی بر اینکه این سلاح قرار بوده برای محافظت از یک مزرعه در افغانستان استفاده شود، نپذیرفت.
دادگاه به این نتیجه رسید که طرح تهیه سلاح مجهز به صداخفه‌کن، نشان‌دهنده نحوه اجرای حمله بوده است: حمله‌ای از پیش طراحی‌شده (کمین)، بی‌صدا و علیه قربانی‌ای که از ماجرا بی‌خبر بوده است. به حکم دادگاه، این موارد مصداق قانونیِ قتل از طریق «کمین خائنانه» (Heimtücke) محسوب می‌شوند.
ارزیابی دادگاه از نحوه انتخاب اهداف توسط ایران
بخش عمده‌ای از شواهد علیه محکومان، از طریق نظارت مقامات دانمارکی بر یک اقامتگاه خصوصی به دست آمد؛ جایی که دیدارهای میان این دو نفر ثبت شده بود. بررسی تلفن‌های همراه آن‌ها نیز نشان داد که با یکی از افسران سرویس اطلاعاتی ایران در تماس بوده‌اند. اگرچه سوابق گفتگوها پاک شده بود، اما دادگاه تشخیص داد که حجم پیام‌های حذف‌شده، حاکی از وجود ارتباطات منظم و مداوم است.
«اس.» در تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۲۵ در زادگاهش، شهر آرهوس، و «م.» در ماه نوامبر دستگیر شدند. دادگاه همچنین منطقِ حاکم بر انتخاب اهداف را تشریح کرد: ایران اهدافی را برمی‌گزیند که تهدیدِ متوجه آن‌ها — آن‌گاه که از درونِ جامعه‌ی طرفِ مقابل نگریسته شود — تأثیرگذاریِ قابل‌توجهی داشته باشد. در اینجا تمرکز نه بر خودِ فرد، بلکه بر پیامی است که به جامعه یهودیان و حامیان اسرائیل در آلمان مخابره می‌شود.
«ولکر بک»، سیاستمدار سابق حزب سبز در سطح فدرال، تحت حفاظت پلیس و به عنوان تماشاگر در جلسه دادگاه حضور یافت. دادگاه درخواست او برای پیوستن به پرونده به عنوان «شاکی خصوصی» (یا شاکی مشترک) را رد کرد و دلیل آن را این‌گونه بیان نمود که اقدامات مورد بحث، از مرحله تدارکات و مقدمه‌چینی فراتر نرفته‌اند.
در واکنش به این موضوع، «بک» اعلام کرده است که قصد دارد شکایتی با استناد به قانون اساسی مطرح کند و از دولت فدرال آلمان خواسته است تا سفیر ایران را اخراج نماید. این حکم هنوز قطعی نشده است.