پاتریشیا مارینز / (شبکه ایکس) / ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶
سازمان رادیو و تلویزیون اسرائیل (کان) روز چهارشنبه، ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶، گزارش داد که کابینه امنیتی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر موقت، به ارتش دستور داده است تا تدارکات برای حمله احتمالی به ایران را تسریع کند.
در حال حاضر، تنها مانع واقعی بر سر راه نتانیاهو، رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل، سپهبد ایال زمیر است که بار دیگر در جلسات محرمانه با این اقدامات مخالفت کرده است. ارزیابی زمیر کاملاً عمل‌گرایانه است: با توجه به عدم قطعیت سیاسی در داخل اسرائیل و فقدان حمایت آمریکا، انجام یک حمله در مقطع کنونی، اقدامی نسنجیده است.
او پیش از هرگونه جابجایی نیرو برای عملیاتی که می‌تواند منجر به از سرگیری جنگ شود، خواستار بحث‌های عمیق و صدور دستورات رسمی و مکتوب با پشتوانه حقوقی محکم شده است؛ درخواستی که شکاف میان فرماندهی نظامی و کابینه سیاسی را آشکار کرد.
در ساختار سلسله‌مراتب اسرائیل، رئیس ستاد کل ارتش تحت امر دولت غیرنظامی است و موظف به اجرای دستورات قانونی می‌باشد؛ با این حال، او تنها در صورتی ملزم به اجرای حمله‌ای است که منجر به جنگ شود که رهبری سیاسی، تشریفات دقیق رسمی و قانونی را رعایت کرده باشد.
در پی این مخالفت، نتانیاهو بار دیگر بر ترامپ فشار آورد.
به گزارش وب‌سایت خبری اسرائیلی «وای‌نت» (Ynet)، این دو نفر آخر هفته گذشته گفتگوی تلفنی بسیار پرتنشی داشتند، زیرا ترامپ در حالی که مشغول مذاکره با ایران است، از از سرگیری بمباران‌ها خودداری می‌کند. البته مشخص است که هیچ مذاکره سازنده‌ای در جریان نیست، چرا که ترامپ صرفاً بر روی خفه‌کردن اقتصاد تهران حساب باز کرده است.
ترامپ در اظهاراتی در تاریخ ۱۰ نوامبر تصریح کرد که به درخواست همسایگان ایران — یعنی عربستان سعودی، قطر و امارات متحده عربی — از انجام حملات جدید خودداری کرده است؛ چرا که این کشورها نگران ویرانی بیشتر اقتصادی و مسدود شدن تنگه هرمز هستند.
با بررسی دقیق‌تر برنامه‌های نتانیاهو، مشخص می‌شود که رویکرد او ترکیبی از تلاش برای بقای سیاسی در داخل و اقدامی حساب‌شده برای کشاندن دوباره ایالات متحده به جنگ است.
نکته قابل‌توجه این است که او پیش‌تر در دو نوبت، بدون دریافت چراغ سبز از سوی ترامپ، مقدمات انجام حملاتی را فراهم کرده بود.
به نوشته روزنامه «تایمز اسرائیل»، نتانیاهو قصد داشت در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ حمله‌ای گسترده علیه تأسیسات هسته‌ای و زیرساخت‌های ایران انجام دهد، اما تنها زمانی که با مخالفت مستقیم ترامپ مواجه شد، از تصمیم خود عقب‌نشینی کرد. کانال ۱۲ اسرائیل همچنین گزارش داد که نتانیاهو و رومن گافمن، رئیس موساد، در آستانه انتخابات ۲۷ اکتبر، بدون تأیید سایر روسای امنیتی، اقدام یکجانبه دیگری را آماده کردند.
آن عملیات تنها به این دلیل لغو شد که یک نقص فنی به واشنگتن هشدار داد و واشنگتن برای جلوگیری از آن مداخله کرد. از نظر نظامی، این دیوانگی کامل است. اسرائیل فاقد تانکرهای سوخت‌گیری هوایی مورد نیاز برای ادامه یک کمپین بمباران گسترده است و به سادگی مهمات دفاعی یا تهاجمی کافی برای بیش از پنج روز جنگ شدید در اختیار ندارد.
محاسبه سیاسی پشت این موضوع ساده است. نتانیاهو پس از از دست دادن اکثریت خود در انتخابات پارلمانی ۲۷ اکتبر، صرفاً به صورت موقت حکومت می‌کند، در حالی که گادی آیزنکوت، رهبر مخالفان، سعی می‌کند ائتلاف جدیدی را تحت فرمان رئیس جمهور اسحاق هرتزوگ تشکیل دهد.
در ۱۱ نوامبر، آیزنکوت علناً از نتانیاهو خواست تا زمان روی کار آمدن کابینه جدید، از عملیات نظامی غیرضروری خودداری کند. نگه داشتن کشور در حالت آماده‌باش کامل یا شعله‌ور کردن مجدد یک درگیری بزرگ، توانایی مخالفان برای تشکیل دولت را مختل می‌کند و خروج نتانیاهو را به تأخیر می‌اندازد.
اگر آیزنکوت به دلیل این بن‌بست نتواند در هفته‌های آینده ائتلاف تشکیل دهد، این ماموریت به نتانیاهو بازمی‌گردد یا انتخابات جدیدی را در سال ۲۰۲۷ برگزار می‌کند و او را در کل این فرآیند بر کرسی نخست‌وزیری نگه می‌دارد.
تشدید نظامی اکنون هدف دوگانه‌ای را دنبال می‌کند: مذاکرات ائتلاف مخالفان در داخل اسرائیل را خراب می‌کند و در عین حال انزوای منطقه‌ای این کشور را تشدید می‌کند.
نتایج رسمی انتخابات ۲۷ اکتبر، احزاب عرب اسرائیل را به عنوان تعیین‌کننده‌های سرنوشت در کنست ۱۲۰ کرسی‌ای باقی گذاشت و آغاز مجدد جنگ مستقیماً به این محاسبات ضربه می‌زند.