|
|
|
Sat 10 10 2009 9:22
تا شکسته شدنِ حکم اعدام، من هم سلطنتطلبامناصر کاخساز
معیار شناخت مناسبات انسانی در جامعهی مدنی، «تفاهم ارتباطی» است. حدود تفاهم ارتباطی، در برخورد حکومت با گروههای نهائی، مشخص میشود. گروه نهائی، گروهی است که حامل فکر نهائی، یعنی مارژینال، است. فکر نهائی فکری است که در اقلیت و در لبهی پایانی مناسبات اجتماعی یا فرهنگ سیاسی قرار دارد و اختلاف نظر در بارهی آن در جامعه به نحو گستردهای وجود دارد یا میتواند وجود داشته باشد. یعنی در شرایط اجتماعی ویژه، متنازع فیه است. گروههای نهائی در شرایط گوناگون سیاسی تغییر میکنند. هرچه رژیم سیاسی فاشیستیتر باشد، گروههای نهائی بیشتری بوجود میآید. گروههای نهائی اکنون زیر حاکمیت ولایت فقیه از این قرارند: ۱- بهائیها ۲- مجاهدین ۳- آتئیستها (و از جمله کمونیستها) ۴- طرفداران رژیم پادشاهی جای گروههای یاد شده متغیر است. اکنون با صدور حکم اعدام برای یک هموطن سلطنتطلب، جایگاه نخست به این گروه داده شده است. ارتجاع همیشه سعی میکند نهائیترین گروه، یعنی اختلافخیزترین را، زیر فشار یا شکنجه و اعدام قرار دهد. چرا که در مِهِ اختلافهای درونِ اپوزیسیون، آسانتر میتواند به خشونت دست بزند. پس از انهدام نهائیترین گروه، در صورت سکوت گروههای دیگر، به تناسب اوضاع، گروه دیگری نهائی و آسیب پذیر میشود. سالهای نخستِ پس از انقلاب، هویدا و نصیری و... در راس گروه نهائی بودند. بعد حزب خلق مسلمان و آیتالله شریعت مداری، نهائی شد. سپس مجاهدین و بعد تودهایها و... دفاع از آزادی اکنون با شکستن تابوی سلطنتطلبی امکان پذیر است. دیروز کمونیسم بود، فردا نوبت ساختارشکنان است. برای ارزیابی صداقت کسی یا گروهی یا حزبی، که ادعای تفاهم پلورالیستی با مخالفان نظری خود دارد، کافی است به برخورد او با گروههای نهائی، نگاه کنیم. مجازات اعدام ابزار نفی گروههای نهائی است. طرفداران اعدام و شکنجه با نفی گروههای نهائی یا مارژینال، دموکراسی را نفی میکنند. دموکراسی، نظامی است که امنیت و جان همهی گروههای نهائی در آن تامین است. این سادهترین تعریف دموکراسی است. ناصر کاخساز هفدهم مهرماه 1388  |
|
Iran Emrooz
(iranian political online magazine) iran emrooz©1998-2010 |
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايتها و نشريات نيز ارسال ميگردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است. |
