بازگشت به صفحه اول
Mon   05 02 2007   17:37

پيام داريوش همايون به کنگره فدائيان (اکثريت)


٣ فوريه ٢٠٠٧
پيامی به کنگره سازمان فدائيان ايران (اکثريت)

برگزاری کنگره سازمان فدائيان ايران (اکثريت) فرصتی برای من است که به عنوان يک دوست به سازمانی که آرزو دارم در يک ايران دمکراتيک هماورد، (رقيب) و چنانکه در همه نظام های دمکراتيک پذيرفته است، همراه گرايش فکری که به آن وابسته ام باشد، درودی بفرستم. فدائيان در تاريخ دراز خود بيش از بسياری ديگر سهم خود را از تراژدی و رنج داشته اند و رنج و تراژدی چنانکه مولوی می گفت (می تواند) "نخستين منزل هر کمالی باشد."
آن تاريخ دراز، و قربانی های بيشمار چهار دهه مبارزه فدائيان با خود قدرت ها و مسئوليت هايش را می آورد. اين سازمانی است، اميدبخش ترين، برای آنکه نخستين بار يک حزب چپ سالم و سازنده به سياست ايران بدهد و دگرگشتی را که در چپ اروپا از دهه هشتاد سده نوزدهم آغاز شد و در سده بيستم سرانجام از کمونيسم جزمی و توتاليتر به سوسيال دمکراسی رسيد به ميهن ما بياورد. از سوی ديگر پيشينه دراز مبارزه و گشاده بودن در های آن بر همه گونه افراد، و نه در عادی ترين اوضاع و احوال، سازمان فدائيان ايران را يکی از آسيب پذير ترين سازمان های سياسی مهم مخالف جمهوری اسلامی می سازد. فدائيان می توانند راه تازه ای نه تنها پيش پای نيرو های چپ بگذارند بلکه به سهم خود سرتاسر سياست ايران را برای رفتن به پيشباز هزاره تازه ملت ما آماده سازند. در عين حال می توانند پا در گل کشاکش های سياسی و ايدئولوژيک يادگار دوران تراژيک تاريخ ما نيروی خود را بفرسايند تا در پايان از آن همه سرمايه انسانی که در چهل ساله گذشته در پای سازمان ريخته شده است چيزی به دست نماند.
تکليفی که تاريخ سازمان فدائيان ايران بر دوش آن نهاده است به هيچ روی آسان نيست. سنگينی آن چهار دهه، آزادی رفتار را می گيرد. ولی مسئوليت سازمان از بار تاريخ ناشاد آن نيز سنگين تر است. پيروزی در اين تازه ترين پيکار سازمان که من در کنار همه دوستان فدائيان آرزومند آن هستم و به خوبی امکان دارد، پاداشی درخور خواهد بود. بازسازی سازمان فدائيان ايران برای آنکه سهم خود را در ساختن ايرانی متفاوت از گذشته ادا کند به هر گزينش دشوار و تلخی که من از نزديک می شناسم می ارزد. آن ايران متفاوت جامعه ای خواهد بود که مبارزه سياسی در آن از خشونت عاری باشد و منافع ملی بالای منافع گروهی، با همه اولويت و اهميتی که بايد به آنها داد، نهاده شود؛ ايرانی که در کنار مبارزه و رقابت، همرائی و مصالحه را نيز به عنوان اجزاء فرايند سياسی بشناسد.
بويهء قدرت سياسی وبهره گيری از منابع قدرت و دلنگرانی واپس ماندن در مسابقه در همه هست ولی اينهمه هنوز بيشتر در تصورات مايند و اگر هم واقعيت داشته باشند در جاهای ديگری هستند که می بايد به جستجوشان رفت. قدرت سياسی در پيشرو ترين و آگاه ترين لايه های اجتماعی ايران است که سه دهه گذشته را به بيهوده نگذرانده اند و با فضا های ايستای بسياری از بيرونيان فاصله ای روز افزون می گيرند. منبع قدرت توده جوانی است که سخنان و رويکرد های تازه ای می خواهد و از انديشه ها و شعار های واگردانی و از نو بسته بندی شده پنجاه سال پيش خسته شده است. مسابقه واقعی در رسيدن به آن لايه های پيشرفته است که سر به ميليون ها می زنند. بخت سازمان فدائيان ايران در چنان مسابقه ای از هيچ گرايشی کمتر نيست ولی مانند همه شرکت کنندگان جدی مسابقه می بايد امروزی شود.
يک جريان عمومی سياسی در ايران هست که از زياده روی در هر صورت آن، راست و چپ، سرخورده است و از هيچ خواست حداکثری، از هيچ آرمانی که جنگ های تازه ای را در جامعه راه اندازد، پشتيبانی نخواهد کرد. اميدوارم سازمان فدائيان ايران از اين جريان اصلی دور نشود.

با بهترين آرزو ها برای کنگره سازمان فدائيان ايران (اکثريت)
داريوش همايون


ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
Iran Emrooz (iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2005 ........... editor@iran-emrooz.net