بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

«رفیق نا رفیق و رادیکالیسم کور»

احمد فرزانه


iran-emrooz.net | Wed, 24.02.2010, 12:51

دوشنبه شب مورخ سوم اسفند ۸۸ کانال ماهواره‌ای فارسی صدای امریکا (VOA) در تفسیرخبر توسط خانم درخشش مصاحبه‌ای با رفیق نارفیق آقای دکتر"....." استاد اقتصاد با نگاه مارکسیستی، کمونیست "جنبش دموکراسی خواهانه سبز را متعلق به جوانان چند محله شمال شهر تهران معرفی کرده، غافل از توده‌های محروم جنوب شهر، بعلاوه مبارزه در بالا برای جابجایی "ثروت" و.....

با کلماتی درست و نادرست که از ایشان تا این حد بی‌اطلاعی انتظار نمی‌رفت. در دنیایی که معروف به جامعه اطلاعاتی است.
باید پرسید "میدان صادقیه" شمال شهراست؟ که تمام نواحی غرب تهران را با مردمانی کوچ کرده از شهرستانها بخاطر بیکاری دربر میگیرد، و یا در ۲۸ خرداد بزرگترین راهپیایی از توپخانه "میدان امام" که مردمان شهرری – خزانه – آرامگاه و نقاط جنوب تهران همه بودند، که جمعیت آنروز تا پنج میلیون نفرمی‌رسید، از شمال شهری‌ها بودند؟

استاد محترم میدانند و اگر نمی‌دانند صد افسوس، که امروز این جنبش بیشتر جنبش دانشجویی است در کشوری که حزب و... ندارد و استادش تا بدین حد تحلیل اجتماعی ندارد.

اگر این سخنان از احمدی نژاد و عوامل قدرت بود مهم نبود، ولی بدینگونه آب به آسیاب "قدرت غصبی" و متقلبین انتخاباتی ریختن جز با نگاه به اصطلاح رادیکال، بسته وغافل غیرممکن است. ثانیا انقلاب توده‌ای که ایشان هنوز شاید بفکر آنست تجربه نشان داده جز به فاشیسم و استالینیسم نرسیده است. انقلاب اسلامی هم بد بختانه انقلاب توده‌ای بود. پرولتاریای مارکس اگر مثل محرومین ما پرولتاریای عقب افتاده بود هر گز شاید انقلاب را تجویز نمی‌کرد. بویژه که رشد ارتباطات دنیارا زیر ورو کرده است که حاصلش بحران‌های متعدد تا بحران‌های ارزشی و اخلاقی است.

خوشبختانه امروز هرخانه‌ای از بالا و پایین شهر یکی دو دانشجو دارد حتی سرداران سپاه، استاد محترم می‌دانند که بیشتر بار این جنبش بدوش دانشجویان است، دانشجویانی که اکثریت شان با هزینه بالا در دانشگاه آزاد مشغولند، در کلاسهایی که نیم بیشتر دانشجویان بخاطر "سهمیه‌ها" بسیجی یا سهمیه‌ای و یا سفارشی دولتی، که نیم دیگررا تشکیل می‌دهد، عملا هزینه دو برابر و سنگین میپردازند.

حتما می‌دانند که دولت احمدی نژاد برای رقابت با دانشگاه آزاد به ادعای خود!! دانشگاه پیام نور را تاسیس کرد، با هزینه‌ای بالاتر از دانشگاه آزاد و در ساختمانهای دولتی، یعنی امروز هزینه تحصیل چنان سنگین است که در مقاطع بالاتر بسیاری ترک تحصیل کرده، و حتی عده‌ای از دانشجویان ممتاز در کنکور و حتی بالاتر دست به خود کشی می‌زنند. در کشوری که میلیاردها دلار نفتی در آمد دارد که تا بحال نداشته است. از طرفی پذیرفته شدگان دانشگاه تهران ۹۰ درصد از خانوده‌های شهدا، معلولین، جانبازان، آزادگان "اسرا" بوده که ازهمه محروم‌ترند. بدین خاطر بدون کنکور وارد دانشگاه شده‌اند. ده بیست درصد هم بسیجی و یا از خانواده‌های آنها هستند.

بعلاوه در کشور نفتی با اقتصاد رانتی که وضعیت طبقات مخدوش است، تحلیلهای طبقاتی کار آنیست. امروز طبقه متوسط مطابق برنامه که یارانه‌ها قطع می‌شود افول کرده، و به زیر خط فقر کشیده شده و... گرانی تمام طبقات ر ا به میدان کشیده است.

مهم امروز گذار از شرایط خفقان و استبداد دینی است که چون استبداد ایدئولوژیک بوده، که قرن گذشته نیمی از جهان را دست بسته تحویل طبقه نوکیسه و جدیدی داد که هنوز از سلطه شان رها نشده‌اند. نمونه روسیه امروز که هنوز تا دموکراسی فاصله دارد.

"آب را بهر بهانه گل نکنیم" که تضادهای درون ساختار قدرت، درحال گسترش بوده، جابجایی‌های میان نیروهای امنیتی سردرگمی فرماندهی از بالا را نشان می دهد، با تمام تلاش‌هاشان میدان آزادی یک چهارمش هم مطابق تصویرها پرنشد، زیرا عامل دیگر گرانی همه را بسیج وبا سبز‌ها نموده است.

بخشی از موفقیت جنبشهای دموکراسی خواه تضاد میان همان بخشهایی است که ایشان نام بردند "طبقه حاکم". در فضای باز و تکثر طلبی می‌شود برابری اقتصادی را هم مطالبه کرد. پس "زنده باد آزادی" که حقوق بشر درسایه آن امکان تحقق دارد.. وخانم گوینده " درخشش " که خارج از حرفه روزنامه نگاری وخبررسانی سوالات شان بیشتر القا خبر بود.

در مورد آقای کروبی فرمودند که "حالا این چند ماهه دموکرات و دموکراسی خواه شده‌اند؟!!" یعنی از ابتدا جمهوری اسلامی سیاستهایش استبدادی و... بود و ولی باید متذکر شد که قبل از جمهوری اسلامی هم بدبختانه ما با نظام دیکتاتوری و خفقان روبرو بودیم، نظامی که حتی اندک زمانی کسانی چون پدر ایشان را هم در قدرت "و پست وزارت تاب نیاورد" حکومت امینی دهه چهل با فشارهای کندی رییس جمهور اسبق آمریکا " رژیم سلطنتی گذشته جنبش معلمین را به رهبری آقای "درخشش" که از باشگاه مهرگان شروع شد با قتل دکتر "خانعلی" سرکوب نمود، نظامی که مردم خسته ازخفقان واستبداد به روحانیت پناه بردند.

درنتیجه برای ما که طی این قرن که جز مقاطعی کم دموکراسی را تجربه نکرده ایم "حال افراد" مهم است که آقای کروبی و موسوی و...همراه با مردم هر خطری را بجان خریده، تا رای مردم که دزدیده شده است بهشان شاید بر گردانده شود. امروز سی سال از انقلاب گذشته و نیم قرن از دهه چهل، مدت زمانیکه با رشد ارتباطات چون چند قرن بنظر می‌آید.

جنبش سبز چون ایران متعلق به همه ایرانیان است، امروز مردم ایران به حقوق خود با چندین جنبش و انقلاب طی یکصدسال گذشته واقفند، نیاز به نسخه پیچ ندارد. برای مدعیان روشنفکری به ویژه با "نگاه چپ" و برابری طلب مهم درک "روح زمان" است. در دام ایدئولوژِی‌های گذشته گرا نیفتیم که عمری بر سر آن از دست داده‌ایم. "چشم‌ها را باید شست" امروز هر ایرانی با یک کامپیوتر، موبایل یک تحلیلگر است، اجازه دهیم نسل جوان با امید براه خود ادامه دهد.

امروز همه جا یادمان "مهندس بازرگان" بود یعنی روش و منش او درسیاست که بقولی "لیبرال" بود چه لیبرالیسم درسیاست، حقوق و فرهنگ به دمکراسی و تکثرگرایی نظر دارد، اگرچه در حوزه اقتصاد باید برنامه داشت که امروز دیگر "سوسیالیسم" نگاه طبقاتی نیست، زیرا که بخش خصوصی یکی از عوامل توسعه است منتها اینها نیازمند مقدمات خود یعنی فضای باز، انتخابات آزاد، و در نهایت "پلورالیسم" است که هرکس جرات کند بر مطلق نگری و مطلق گرایی قلم بطلان بکشد، بعلاوه دولت مسئول که شکافهای طبقاتی بدینگونه افزون نشده، تحقق دولت مسئول باملت حاضر درصحنه میسر است.

این امر نیاز به فضای باز سیاسی و اجتماعی و بیش از همه فرهنگی دارد. وگرنه همه می‌دانند در کشوری عقب افتاده که اکثریتی زیر خط فقر هستند لیبرالیسم اقتصادی راه حل نیست، راه حل "سوسیال دمکراسی" و حتی ممکن است بنامی دیگر باشد که دولت برنامه دار میخواهد، ومورد اعتماد مردم بازهم با "انتخابات آزاد" که امروز هدف همه است. گام اول یک انتخابات آزاد، یا رفراندوم با همه ملزومات خود می‌باشد.


نظر شما درباره این مقاله:


Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.