جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷ - Friday 16 November 2018
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

نگرانی دو عضو خانواده‌ زندانیان در اعتصاب غذا در زندان رجایی‌شهر

جان فرزندانمان درخطر است ومسئولان قضایی پاسخگو نیستند

پدر مجید اسدی و مادر جعفر اقدامی، دو تن از زندانیان سیاسی که در اعتراض به بدرفتاری و برخوردهای غیرقانونی زندان در جریان انتقال زندانیان به یک سالن جدید همراه با تعدادی از همبندیان خود اعتصاب غذا کرده‌اند می‌گویند تعدادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی پس از حدود سی روز اعتصاب غذا وضعیت جسمی نگران‌کننده‌ای دارند.

iran-emrooz.net | Tue, 29.08.2017, 5:24

پدر مجید اسدی و مادر جعفر اقدامی، دو تن از زندانیان سیاسی که در اعتراض به بدرفتاری و برخوردهای غیرقانونی زندان در جریان انتقال زندانیان به یک سالن جدید همراه با تعدادی از همبندیان خود اعتصاب غذا کرده‌اند به کمپین حقوق بشر در ایران گفتند پس از مراجعه آن‌ها به مراجع قضایی مختلف مانند زندان رجایی‌شهر، دادستانی تهران و سازمان زندان‌ها، هیچ کدام پاسخگو نبوده‌اند. این دو عضو خانواده زندانیان به کمپین گفتند تعدادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی پس از حدود سی روز اعتصاب غذا وضعیت جسمی نگران‌کننده‌ای دارند.

جعفر اقدامی یکی از زندانیان سیاسی است که از روز هشتم شهریور و پس از انتقال ناگهانی و بدون وسایلشان به سالنی جدید، دست به اعتصاب غذا زد. او حدود ده روز نیز برای تنبیه به سلول‌های انفرادی منتقل شد ولی اعتصاب غذای خود را نشکست. زهرا اقدامی، مادر شصت ساله جعفراقدامی به کمپین حقوق بشر در ایران گفت فرزندش در آخرین ملاقات وضعیت جسمی مساعدی نداشته و به زور سر پا می‌ایستاده است. خانم اقدامی روز پنجم شهریور به کمپین گفت: «حالش که بعد از نزدیک سی روز اعتصاب غذا خوب نیست. در ملاقات روز چهارشنبه به زور می‌توانست راه برود یا روی پایش بایستد، آنجا بهداری درست و با امکاناتی هم که ندارد، این است که همه خانواده‌ها نگران شده‌اند ولی به هر جایی هم که مراجعه می‌کنیم، کسی پاسخگو نیست.»

مادر جعفر اقدامی به کمپین گفت فرزندش کمتر از یک سال به پایان حکم ده ساله اش باقی مانده و مشغول حبس کشیدن بوده ولی مسئولان زندان با آزار و اذیت آنان را وادار به اعتصاب غذا کرده‌اند: «به پسر من بیخودی ده سال زندان دادند و داشت زندانش را تحمل می‌کرد، ولی باز هم طاقت نمی‌آورند و یک روز جابجایشان می‌کنند، یک روز وسایلشان را می‌گیرند، یک روز ملاقاتشان را قطع می‌کنند، هر روز یک آزار و اذیتی، کار دیگری نمی‌توانند به جز این که جانشان را در خطر بیندازند، بگذارید همان زندانی را که خودتان صادر کردید، بدون آزار و اذیت تحمل کنند.»


مجید اسدی (راست)‌ و جعفر اقدامی(چپ) زندانی سیاسی

جعفر (شاهین) اقدامی روز هشتم شهریور ۱۳۸۷ و پس از شرکت در مراسم سالگرد قربانیان دهه شصت در خاوران بازداشت شد و از آن زمان زندانی است. شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه، جعفر اقدامی را به پنج سال زندان محکوم کرد اما این حکم پس از اعتراض دادستان، در دادگاه تجدیدنظر به ده سال افزایش یافت و با قطعی شدن حکم در سال ۱۳۸۹، این زندانی سیاسی از زندان اوین تهران به زندان رجایی شهر در کرج منتقل شد. اقدامی هم اینک در سال پایانی حبس ده ساله اش به سر می‌برد.

پدر «مجید اسدی» که از زندانیان سیاسی اعتصاب غذا کننده در زندان رجایی شهر است، نیز ضمن ابراز نگرانی نسبت به وضعیت جسمی زندانیان، به کمپین گفت هیچ یک از مراجع قضایی مرتبط با زندان، مسئولیت انتقال زندانیان را به عهده نگرفته و هیچ یک از آنان حاضر به پاسخگویی به خانواده‌ها نشده است. محمد اسدی روز ششم شهریور به کمپین گفت: «ما خانواده‌ها هر نهادی که ربطی به زندان دارد، مراجعه کردیم اما بی‌فایده بود، «دادستانی تهران» می‌گفت ما مسئول نیستیم و «سازمان زندان‌های کل کشور» مسئول است، سازمان زندان‌ها گفتند نه خود زندان رجایی شهر مسئول است و خلاصه هیچ کس جواب درستی نداد، نامه هم به دادستانی نوشتیم ولی باز هم تا حالا که بی‌فایده بوده.»

مجید اسدی، فعال سابق دانشجویی و دانش آموخته اقتصاد، سی ام بهمن ماه ۱۳۹۵ از سوی وزارت اطلاعات در کرج بازداشت شد و حدود پنجاه روز در سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ اوین بازجویی شد. مجید اسدی اوایل سال ۱۳۹۶ و در حالی که هنوز حکمی برایش صادر نشده بوده به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. پدر مجید اسدی به کمپین گفت پرونده او به اتهام اقدام علیه امنیت ملی اخیرا به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب ارجاع شده ولی هنوز زمان محاکمه مشخص نیست.

دست کم پنجاه زندانی بند سیاسی- عقیدتی رجایی شهر که در سالن ۱۲ این زندان نگهداری می‌شدند، پس از انتقال ناگهانی و بدون وسایلشان به بند ده این زندان، دست به اعتصاب غذا زدند و یک هفته ممنوع الملاقات شدند. یافته‌های کمپین در مصاحبه با افراد نزدیک به خانواده‌های اعتصاب کنندگان نشان می‌دهد که اعتصاب چندین تن از زندانیان از هشتم مرداد ماه و برخی دیگر از چند روز  و پس از انتقال ناگهانی جمعی از زندانیان سیاسی به بند جدید بدون انتقال وسایل شخصی آنها آغاز شد. به گفته فرد مطلعی که با کمپین سخن گفت، درخواست‌های زندانیان سیاسی کاملا صنفی است و شامل درخواست هایی مانند پس دادن وسایل شخصی، استفاده از هواخوری و همچنین اجازه خرید از فروشگاه زندان است

در نامه تعدادی از خانواده‌های زندانیان سیاسی و عقیدتی کرج خطاب به ریاست سازمان زندان‌ها، اعتصاب غذای زندانیان، آخرین راه باقی‌مانده برای اعتراض آنان به نقض حقوق قانونیشان عنوان شده است. علاوه بر درخواست رسیدگی فوری به خواسته‌های زندانیان، در بخشی از نامه درباره نقض حقوق زندانیان آمده است: «از زمان انتقال زندانیان تا به این تاریخ  زندانیان در بند جدید از امکانات رفاهی  اندکی از قبیل یخچال، اجاق‌های پخت و پز، تلویزیون و ظروف آشپزی  که در سالن قبلی داشتند محروم می‌باشند چرا که اجازه انتقال این وسایل که اکثرا با هزینه‌های شخصی زندانیان و خانواده‌هایشان تهیه شده بود، داده نشده است، وسایل شخصی  و داروهای زندانیان  پس از گذشت دو هفته به صورت ناقص به آنها تحویل داده شده است که مغایر به مفاد ماده ۳۷ آیین نامه سازمان زندان ها می باشد.»

تعداد زندانیان سیاسی و عقیدتی اعتصاب غذا کننده، بین پانزده تا بیست نفر عنوان شده که اسامی بعضی از آنان به دلیل سختی ارتباط مشخص نیست. سعید ماسوری، جعفر (شاهین) اقدامی، سعید شیرزاد، شاهین ذوقی تبار، رضا اکبری منفرد، ابوالقاسم فولادوند، حسن صادقی، رضا شهابی، محمد نظری، پیام شکیبا، محمد بنازاده امیرخیزی و محمدعلی (پیروز) منصوری دوازده تن از زندانیانی هستند که منبع مطلع کمپین، وضعیت جسمی آنان را در اثر اعتصاب غذا نامناسب توصیف کرد.

***

زندانیان زندان رجایی‌شهر ناچار به اعتصاب غذا شده‌اند

یک منبع آگاه به وضعیت اعتصاب غذای زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر پس از انتقال ناگهانی آنان به بند جدید، به کمپین حقوق بشر در ایران گفت شرایط موجود در بند جدید با هیچ قانون و ارزش انسانی همخوان نیست و این زندانیان برای دست یافتن به امکانات قانونی و رعایت شان انسانی ناچار به اعتصاب غذا شده‌اند.

یافته‌های کمپین در مصاحبه با افراد نزدیک به خانواده‌های اعتصاب کنندگان نشان می‌دهد که اعتصاب چندین تن از زندانیان از هشتم مرداد ماه و برخی دیگر از چند روز  و پس از انتقال ناگهانی جمعی از زندانیان سیاسی به بند جدید بدون انتقال وسایل شخصی آنها آغاز شد. به گفته فرد مطلعی که با کمپین سخن گفت، درخواست‌های زندانیان سیاسی کاملا صنفی است و شامل درخواست هایی مانند پس دادن وسایل شخصی، استفاده از هواخوری و همچنین اجازه خرید از فروشگاه زندان است.

دست کم پنجاه زندانی بند سیاسی- عقیدتی رجایی شهر که در سالن ۱۲ این زندان نگهداری می‌شدند، پس از انتقال ناگهانی و بدون وسایلشان به بند ده این زندان، یک هفته ممنوع الملاقات شدند و با توجه به این که ارتباطات تلفنی آنان نیز پیشتر به دستور دادستانی مسدود شده بود، ارتباط این زندانیان با خانواده‌هایشان دست کم ده روز به طور کامل قطع شد.

این منبع روز شنبه چهارم شهریور گفت تعدادی از زندانیان اعتصاب غذا  از لحظه انتقال اعتصاب غذا کرده‌اند و وضعیت جسمی بعضی از اعتصاب غذا کنندگان نگران کننده است. او به کمپین گفت: «در ۵ روز اول همه اعضای سالن اعتراض خود را از طریق اعتصاب غذا نشان دادند و در حال حاضر هنوز تعدادی از بچه ها در اعتصاب هستند که با توجه به طولانی شدن مدت یعنی بیشتر از بیست و پنج روز، ضعف جسمی عده ای بیشتر شده و غیر از ضعف عمومی و افت فشار، یکی از زندانیان سیاسی به نام شاهین ذوقی‌تبار دو روزی است که دچار مشکلات جدی گوارشی و داخلی شده و موجب نگرانی جدی است.»

سعید ماسوری، شاهین اقدامی، سعید شیرزاد، شاهین ذوقی تبار، رضا اکبری منفرد، ابوالقاسم فولادوند، حسن صادقی، رضا شهابی، محمد نظری، پیام شکیبا، محمد بنازاده امیرخیزی و محمدعلی (پیروز) منصوری دوازده تن از زندانیانی هستند که منبع مطلع کمپین، وضعیت جسمی آنان را نامناسب توصیف کرد. تعداد زندانیانی که اعتصاب غذا کرده‌اند بین پانزده تا بیست تن گزارش شده است.

این منبع انتقال ناگهانی زندانیان سیاسی در هشتم مرداد به بندی دیگر بدون وسایل و دارو و حتی تهویه مناسب، را برای زندانیان شوک آور خواند: «آنچه در ۸ مرداد اتفاق افتاد برای همه زندانیان سیاسی و عقیدتی یک شوک بزرگ بود و همه بچه‌ها از طیف‌های گوناگون از زندانیان عقیدتی بهایی، نوکیش مسیحی تا زندانیان سیاسی سازمان مجاهدین خلق،  گروه‌های کرد؛ هیچ کدام چنین تجربه‌ای را نداشتند و شاید همین تولید شوک شدید که فشار روانی بسیاری را به بچه‌ها وارد کرد، اولین حق انسانی است که از زندانیان پایمال شد.»

او همچنین گفت زندان در فرایند انتقال، حقوق قانونی و انسانی زندانیان را نقض کرده، به زندانیان دروغ گفته و آن‌ها را بدون غذا و پوشاک و دارو به یک سالن بدون تهویه و با دوربین‌های مداربسته فرستاده است: «نکته دیگری که می تواند شدت این شوک را نشان دهد این است که مسئولین زندان  مسئولیت اقدام خود یعنی جابجایی و بازرسی را به عهده نمی گیرند؛ و با عنوان آمار  بچه‌ها را به حیاط می آورند و این اولین حق انسانی که صداقت و وضوح است را از بچه های سالن دوازده (سالن سابق زندانیان سیاسی) می گیرد، برای ملموس شدن این عدم اطلاع همینقدر کافی است که بچه‌ها حداقل لباس مناسب را نداشته‌اند و در نتیجه تا چند روز از حداقل نیازهای اساسی مثل امکان مسواک و تعویض لباس زیر محروم بودند.»

ماده ۳۷ آیین نامه اجرایی سازمان زندان‌ها از «دقت و مراقبت کافی در تحویل صحیح و سالم امانت‌های محکومان به هنگام آزادی یا انتقال آنان و ارسال صورت مجلس تنظیمی با امضاء محکوم به دفتر مراکز حرفه آموزی و اشتغال یا زندان» سخن گفته است، قانونی که در جریان انتقال زندانیان سیاسی نادیده گرفته شد.

به گفته این منبع از روز هشتم مرداد تا روز آزادی او در سوم شهریور، علیرغم اعتصاب غذا و اعتراض زندانیان، تغییر محسوسی ایجاد نشده است: «متاسفانه بعد از ۲۶ روز هنوز تغییر محسوس و قابل قبولی پیش نیامده است، زندانیان سیاسی و عقیدتی بیشتر لباس‌ها و بخشی از ظروف خود و امکان سه ساعت هواخوری روزانه را پس گرفتند، ولی کتاب، تلویزیون، امکان خرید از فروشگاه، صندلی … را هنوز ندارند و مهم‌تر از همه بحث اکسیژن و تهویه است که به هیچ وجه مناسب نیست، نصف پنجره‌های زندان رجایی شهر از قبل تیغه کشیده شده است و آن نیمه هم از دو طرف با ورق آهنی مشبک مسدود شده است.»

یافته‌های کمپین در مصاحبه با افراد نزدیک به خانواده‌های اعتصاب کنندگان نشان می‌دهد که اعتصاب چندین تن از زندانیان از هشتم مرداد ماه و برخی دیگر از چند روز  و پس از انتقال ناگهانی جمعی از زندانیان سیاسی به بند جدید بدون انتقال وسایل شخصی آنها آغاز شد. به گفته فرد مطلعی که با کمپین سخن گفت، درخواست‌های زندانیان سیاسی کاملا صنفی است و شامل درخواست هایی مانند پس دادن وسایل شخصی، استفاده از هواخوری و همچنین اجازه خرید از فروشگاه زندان است.

عباس جعفری دولت آبادی روز یک شهریور در  همایش علمی کاربردی زندان و کاهش جمعیت کیفری، بدون ذکر نام خطاب به زندانیانی که به اعتصاب غذا رو می‌آورند، گفت دستگاه قضایی تسلیم این موارد نخواهد شد. دادستان تهران گفت: «به برخی زندانیان که به اعتصاب غذا و سایر تهدیدها روی می‌آورند اعلام می‌کنیم که این اقدامات، اموری شکست خورده است و دستگاه قضایی تسلیم این موارد نمی‌شود. مجازات زندانیان باید به طور کامل اجرا شود و قرار نیست ما تحت تاثیر برخی اقدامات زندانیان از جمله اعتصاب غذا قرار گیریم.»
طبق ماده ۱۶۱ آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، «اعتراض، شکایات و تقاضای ملاقات به صورت دسته جمعی و اعتصاب زندانیان به کلی ممنوع است.» اما تعداد زیادی از زندانیان و به ویژه زندانیان سیاسی و مدنی طی سال‌های گذشته ناچار شده‌اند به نشانه اعتراض به نقض حقوقشان توسط نهادهای امنیتی و قضایی دست به اعتصاب غذا بزنند. هدی صابر، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی منتقد حاکمیت ایران، در بیست و یک خرداد ۱۳۹۰ در حالی که در اعتصاب غذا بود، جان خود را به دلیل ضرب و شتم و عدم رسیدگی پزشکی از دست داد. فعالان صنفی و مدنی زیادی مانند رضا شهابی، اسماعیل عبدی، جعفر عظیم‌زاده، محمود بهشتی، آتنا دائمی، آرش صادقی و … نیز در سال‌های گذشته در زندان‌های تهران و کرج در اعتراض به نقض حقوق فردی و سیاسیشان دست به اعتصاب غذا زده‌اند.




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.