چهارشنبه ۲۸ شهريور ۱۳۹۷ - Wednesday 19 September 2018
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

سهم زنان ایران در مدیریت و قانونگذاری ۱۶ درصد است

طبق آخرین آمار منتشر شده از سوی سازمان ملل، سهم زنان ایران در مدیریت و قانون گذاری کشور، ۱۶ درصد اعلام شد در حالی که در کشورهایی مانند فیلیپین این سهم ۵۸ درصد (بالاترین) و آنگولا ۵۲ درصد است. به این ترتیب رتبه جهانی ایران میان ۱۲۰ کشور مورد بررسی، ۱۰۱ تعیین شده است.

iran-emrooz.net | Wed, 10.12.2008, 7:04

برگرفته از گزارش توسعه هزاره سازمان ملل
سرمایه، شکوفه آذر و شراره آذر: طبق آخرین آمار منتشر شده از سوی سازمان ملل، سهم زنان ایران در مدیریت و قانون گذاری کشور، ۱۶ درصد اعلام شد در حالی که در کشورهایی مانند فیلیپین این سهم ۵۸ درصد (بالاترین) و آنگولا ۵۲ درصد است. به این ترتیب رتبه جهانی ایران میان ۱۲۰ کشور مورد بررسی، ۱۰۱ تعیین شده است.

بنابر آماری که سازمان ملل در جولای ۲۰۰۸ منتشر کرد، از ۱۲۰ کشور در پنج قاره جهان، تنها در پنج کشور، سهم زنان در مدیریت و قانون گذاری کشورهای خود، عادلانه - یعنی ۵۰ درصد و بالاتر است که باوجود انتظار، هیچ کشور اروپایی و آمریکایی جزء آنان نیستند، عبارتند از: فیلیپین ۵۸ درصد، سنت لوسیا و آنگولا ۵۲ درصد، جزایر کایمان ۵۱ درصد و مغولستان ۵۰ درصد است. اما پایین ترین سهم زنان در مدیریت و قانون گذاری کشورهای خود، به کشورهای پاکستان سه درصد، قطر و الجزیره پنج درصد، عمان و عربستان سعودی ۹ درصد و امارات متحده عربی هشت درصد تعلق دارد.

در این بین یک استثنا هم به چشم می خورد. سهم زنان جمهوری کره در مدیریت و قانون گذاری کشورشان هشت درصد است.

زنان در ایران برای دستیابی به مقام های بالای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی همواره دچار موانع جدی حقوقی، عرفی و قانونی هستند. در ایران زنان نمی‌توانند سفیر، قاضی، دادستان، وزیر و رئیس جمهور شوند. با این حال آنان تاکنون موفق شده‌اند به بالاترین پست سیاسی در دسترس برای زنان ایرانی یعنی نمایندگی مجلس، دست یابند. هم اکنون از بین ۲۹۰ نماینده مجلس تنها هشت زن حضور دارند در حالی که در افغانستان ۲۵ درصد نمایندگان مجلس در سال ۱۳۸۵، زنان بودند. تعداد زنان نماینده مجلس ایران از دور اول تا دور هفتم در نوسان بوده ولی تاکنون تعدادشان به ۱۰ درصد تعداد نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز نرسیده است.

زنان نماینده این دور مجلس جمهوری اسلامی عبارتند: فاطمه آجرلو (آموزش و تحقیقات)، فاطمه آلیا (امنیت ملی و سیاست خارجی)، نیره اخوان بیطرف (قضایی و حقوقی)، لاله افتخاری (آموزش و تحقیقات)، زهره الهیان (امنیت ملی و سیاست خارجی)، فاطمه رهبر(فرهنگی)، عفت شریعتی (اجتماعی)، طیبه صفایی (آموزش و تحقیقات).

زنان ایران به خصوص آن دسته از آنان که در رشته حقوق تحصیل کرده‌اند، طی سال های گذشته تلاش کرده‌اند تا جایگاه بالقوه زنان را در پست های کلیدی به جایگاهی بالفعل تبدیل کنند. با این حال این جایگاه نتوانسته است تاکنون از مقام نمایندگی مجلس، فراتر برود.

از جمله تحقیق‌هایی که در مورد جایگاه زنان در ایران و امکانات آنان برای دستیابی به پست های کلیدی کشور، انجام شده است، تحقیقی است که به وسیله «گیتی ناصحی» محقق و جامعه شناس، منتشر شد. در این تحقیق آمده است که ۶۰ درصد زنان ایرانی، خواهان اشتغال در خارج از منزل هستند و ۹۸ درصد از زنان مسوولیت‌هایی را که در خانه برعهده دارند، مهم ترین مانع بر سر راه اشتغال خود ذکر می‌کنند. در عین حال بیش از نیمی از زنان ایرانی تصور نمی‌کنند، فرصت مساوی برای اشتغال در اختیار زنان و مردان قرار داشته باشد.

اگر چه می‌توان فهرست بلندبالایی از موانع قانونی و حقوقی رشد زنان ایرانی در سمت های بالای سیاسی و اجتماعی برشمرد اما همزمان نباید از موانع فرهنگی ایرانیان که بخش قابل توجهی از آن شامل خود زنان نیز می شود، غافل شد.

در همین زمینه رامین ناصح پژوهشگر مسائل زنان معتقد است: «اگر می‌بینیم در پارلمان انگلیس ۱۶۰ نماینده زن وجود دارد ولی در مجلس ما نهایتاً ۱۴ زن، این موضوع دیگر متوجه قوانین نیست، بلکه به ضعف ها و نارسایی های فرهنگی ما ایرانیان برمی گردد. چون حق رای و حق نامزد شدن نمایندگی مجلس برای زنان وجود دارد، ولی مردم ما کمتر زنان را برای اداره امور کلان جامعه قبول دارند و حتی خود زنان نیز به خودباوری لازم نرسیده اند.»




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.