دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷ - Monday 19 November 2018
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

همسر احمد باطبی‌ را آزاد كنيد!

سازمان دیده‌بان حقوق بشر امروز از دولت ایران خواست فورا سمیه بینات، همسر زندانی شناخته شده سیاسی احمد باطبی، را آزاد کند و در خصوص نحوه ربودن وی از خیابان تحقیقات لازم را به عمل آورد.

iran-emrooz.net | Fri, 23.02.2007, 20:58

ایران: همسر زندانی سیاسی را که ربوده شده آزاد کنید

(نیویورک، ٢٣ فوریه ٢٠٠٧) – سازمان دیده‌بان حقوق بشر امروز از دولت ایران خواست فورا سمیه بینات، همسر زندانی شناخته شده سیاسی احمد باطبی، را آزاد کند و در خصوص نحوه ربودن وی از خیابان تحقیقات لازم را به عمل آورد.

روز بیست ویکم فوریه، دومرد که محتملا نیروهای امنیتی واطلاعاتی بوده اند، بینات را درشهر شمالی گرگان، جایی که وی مشغول به کار دندانپزشکی است، ربوده اند. برادر سمیه بینات، میعادبینات، جزییات نحوه بازداشت خواهر خودرا برای دیده بان حقوق بشرنقل کرده است. بینات قراربود ساعت هشت شب یکی از دوستانش را ملاقات کند. هنگامی که اوبه ماشین دوستش نزدیک شد، یک ماشین پژو با رنگ روشن جلوی اوظاهر شد. دو مرد ازماشین خارج شدند و به بینات تکه کاغذی نشان دادند واو را مجبور کردند که داخل ماشین شود و دور شدند.

سارالی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه وشمال آفریقای سازمان دیده بان حقوق بشر دراین زمینه گفت: "مقامات مسئول با ربودن سمیه بینات وی را به شکل آدم ربایی دستگیر کرده اند. دولت ایران باید بینات را آزاد کند ونسبت به این دستگیری ظالمانه تحقیقات به عمل بیاورد."

براساس گفته‌های میعاد بینات، بلافاصله بعد از ربودن آشکار وی ، خانواده بینات برای یافتن وی ایستگاه‌های نیروی انتظامی ودفاترمقامات امنیتی را جستجو کردند. اما کسی درمورد اینکه وی کجاست ویا اینکه دستگیری او را تایید کند، اطلاعاتی نداشت. تایید دستگیری بینات در دستان نیروهای امنیتی بود که روز ٢٢ فوریه، زمانی که او به خانوده اش طریق تلفن همراه خود ساعت چهار بعد ازظهربا انها تماس گرفت، معلوم شد. مردی که خودش را به عنوان کسی که اززندان زنان گرگان تماس می‌گرفت معرفی کرد گوشی تلفن را به بینات داد.

خانواده بینات، دوبار بعد ازاینکه او دستگیر شد، ازاو خبرگرفتند، البته قبل ازآنکه بدانند کجاست. اول بار، چند ساعت بعد ازدستگیری، او درتماسی با پسرعموی خود به وی خبرمی دهد که ممکن است کلید خانه اش را با تاکسی برایش بفرستد تا بتواند ازحیوانش مراقبت کند.

خانواده وی تلاش کردند به صورت مداوم با تلفن همراه وی بین ساعت ٨ شب تا ١ صبح تماس بگیرند، زمانی که وی به نهایتا به تلفن خود پاسخ داد. دراین نوبت، دریک گفت وگوی بسیار کوتاه، بینات به آنها گفت که اودر راه یک سفرکاری به شهرمشهد است. براساس گفته‌های خانواده وی، بینات پیش ازآن درموردچنین سفری چیزی به آنها نگفته بود ووقتی خانواده اش او رادرخصوص این موضوع تحت فشارگذاشتند او پاسخ داد که نمی‌تواند دیگرصبحت کند اما گفت که دستگیر نشده است.

درنهایت دربیست ودوم فوریه، خانواده وی تلفنی دریافت کردند که آشکارا ازتلفن همراه بینات از زندان زنان گرگان گرفته شده بود. بینات به خانواده خود گفت که او در ارتباط با گروهی ازپزشکان دستگیر شده که مسئولان می‌گویند او با آنها کارمی کرده واو به چندین جرم جنایی ازجمله جعل اسناد پزشکی و انجام سقط جنین غیرقانونی متهم شده است. او ادعا کرد که بین پنج تا هفت روز دیگر آزاد خواهد شد.

میعاد بینات به دیده بان حقوق بشر گفت که خانواده او ازوجود چنین گروهی ازپزشکان آگاه نیست وهیچ یک از این اظهارات را باور ندارد به دلیل اینکه بینات دندانپزشک است.

دستگیری بینات، درزمانی منتشر می‌شود که همسر او، احمدی باطبی زندانی سیاسی، از مشکلات سلامتی درنتیجه فشارهای ذهنی وفیزیکی ناشی از زندان ازجمله ضرب وشتم وشکنجه رنج می‌برد. مامورین امنیتی باطبی را در سال ١٩٩٩ برای شرکت دریک تظاهرات دانشجویی دستگیری کردند. متعاقب آن قوه قضاییه وی را به ده سال زندان محکوم کردند. روز هجدهم فوریه، مقامات باطبی را از زندان اوین تهران به بیمارستان شهدا درمیدان تجریش انتقال دادند. براساس گزارش‌های خبری، پزشک باطبی، حسام فیروزی اعلام کرد که وضعیت باطبی وخیم ونیازمند درمان خارج از زندان است.

روز بیستم فوریه، علی رضا جمشیدی سخنگوی قوه قضاییه، به خبرنگاران گفت که وضعیت سلامتی باطبی خوب است. باطبی به زندان اوین بازگردانده شد ودرحال حاضر دربخش ٣٥٠ زندان نگهداری می‌شود. او به خانواده اش گفته است که به خاطرربودن همسرش در اعتصاب غذابه سر می‌برد. ویتسون درهمین زمینه گفته است: " دولت ایران باید سریعا سمیه بینات را آزاد کند، اتهامات مشکوکش را رها کند و مراقبت‌های پزشکی مقتضی را برای همسرش احمد باطبی فراهم آورد."

پیش زمینه:

احمد باطبی، اولین بارهنگامی مورد توجه بین المللی قرارگرفت که عکس وی بر روی جلد هفته نامه اکونومیست در سال ١٩٩٩ منتشر شد. باطبی دراین عکس برفرازجمعیت تظاهرکنندگان درحالی قرارداشت که پیراهنی خونین رااز یک دانشجوی دیگر دردست داشت که توسط نیروهای شبه نظامی لباس شخصی درجریان تظاهرات مورد ضرب وشتم قرارگرفته بود.

مقامات مسئول، باطبی رادرارتباط با شرکت دراین تظاهرات دستگیر کردند ودر ابتدا او را به دلیل به مخاطره انداختن امنیت ملی به مرگ محکوم کردند. این حکم سپس با تخفیف روبروشد ودرمرحله اول به ١٥ سال ودرمرحله دوم به ١٠ سال زندان تبدیل شد.

درجریان بازجویی ازباطبی، مقامات امنیتی بارها او را مورد ضرب وشتم وشکنجه قراردادند. او درنامه‌ای که در٢٣ مارس ٠٢٠٠به صورت قاچاقی اززندان خارج کرد، به شرح تجربیات خود درزندان پرداخت. درنتیجه این شکنجه وشرایط ضعیف زندان، شنوایی باطبی ودید او کاهش پیدا کرد واو همچنین چندین دندان خود را ازدست داد.

اززمان زندانی شدن، مقامات زندان به باطبی اجازه داده اند که زندان راچندین باربه عنوان مرخصی، معمولا برای درمان پزشکی، ترک کند.

دراثنای یکی ازاین مرخصی‌ها درنوامبر٢٠٠٣، مقامات باطبی را به دنبال دیداربا آمبی لیگابو، گزارشگر ویژه سازمان ملل درزمینه حقوق بشر وآزادی بیان، دستگیر کردند. او برای پیداکردن شواهدی درزمینه حقوق بشر درایران درماموریت به سر می‌برد.

بعد ازمرخصی دیگری در سال ٢٠٠٥ ، وی به زندان گزارش نداد اگر چه مقامات مسئول ازاینکه وی کجا به سرمی برد اگاه بودند. درجولای ٢٠٠٦، باطبی باردیگر دستگیر شد ودرحال سپری کردن دوران محکومیت خود درزندان به سر می‌برده است.

وضعیت فیزیکی وروانی باطبی درزندان، درنتیجه آخرین باربستری شدن وی دربیمارستان شهدای تجریش درهجدهم فوریه، پیوسته خراب تر شده است. او بعد ازآن به زندان اوین بازگردانده شده است. پزشک معالج او، حسام فیروزی تایید کرده کرده است که اظهارات فامیل ودوستان او را که ادعامی کنند او به تجهیزات و مراقبت‌ها فوری پزشکی نیازمند است را تایید کرده است.


For Immediate Release

Iran: Free Wife of Political Prisoner Seized on Street

(New York, February 23, 2007) – The Iranian government should immediately release Somaye Bayanat, wife of the well-known political prisoner Ahmad Batebi, and investigate the manner in which she was snatched from the streets, Human Rights Watch said today.

On February 21, two men, thought to be security and intelligence agents, snatched Bayanat from the streets in the northern city of Gorgan, where she works as a dentist. Somaye Bayanat’s brother, Miad Bayanat, provided Human Rights Watch with details of how his sister was detained. Bayanat was meeting a friend at 8 p.m., and as she approached her friend’s car, a light-colored Peugeot pulled out in front of her. Two men exited the car, showed Bayanat a piece of paper, forced her into the vehicle, and drove off.

“The authorities seem to have arrested Somaye Bayanat by snatching her in a kind of kidnapping,” said Sarah Leah Whitson, director of Human Rights Watch’s Middle East and North Africa division. “The Iranian government should release Bayanat and investigate this outrageous arrest.”

According to Miad Bayanat, in the immediate aftermath of her apparent abduction, Bayanat’s family searched for her at police stations and security force offices, but no one had any information on her whereabouts or would confirm if she had been arrested. Confirmation that Bayanat was in the hands of the security forces came only on February 22, when the family received a phone call at 4 p.m. from her cell phone. A man identified himself as calling from the Gorgan’s Women’s Prison, then handed the phone to Bayanat.

Bayanat’s family had heard from her twice after her arrest but before they learned of her whereabouts. First, several hours after her detention, she called a cousin and told him that she would be sending her house keys to him by taxi so that he could take care of her pet.

The family also repeatedly tried to call her cell phone between 8 p.m. and 1:30 a.m., when she finally answered her phone. On this occasion, in an extremely brief phone conversation, Bayanat told them that she was on a work-related trip to the city of Mashad. According to the family, Bayanat had not told them in advance about any such trip, and when they pressed her on the issue, she replied that she could not speak anymore but that she was not arrested.

Finally, on February 22, the family received the phone call apparently made on Bayanat’s cell phone from Gorgan’s Women’s Prison. Bayanat told her family that she had been arrested in connection with a group of medical doctors with whom the authorities are alleging she works, and that she had been charged with several criminal offences, including forging medical documents and performing illegal abortions. She claimed that she would be released within five to seven days.

Miad Bayanat told Human Rights Watch that his family is not aware of any such group of doctors and does not believe any of these allegations, as Bayanat is a dentist.

Bayanat’s arrest comes at a time when her husband, political prisoner Ahmad Batebi, has been suffering severe health problems resulting from the physical and mental pressures of detention, including severe beatings and torture. Security forces arrested Batebi in 1999 for participating in student protests, and the Judiciary subsequently sentenced him to 10 years’ imprisonment. On February 18, the authorities transferred Batebi from Tehran’s Evin prison to Tajrish Shohada Hospital. According to news reports, Batebi’s physician, Hesam Firoozi, announced that Batebi’s condition is dire and that he requires treatment outside of prison. On February 20, the Judiciary’s spokesman, Alireza Jamshidi, told reporters that Batebi’s health is fine. Batebi was returned to Evin and is currently held in section 350 of the prison. He has told his family that he is on a hunger strike to protest his wife’s abduction.

“The Iranian government should release Somaye Bayanat, drop the dubious charges against her, and give proper medical care to her husband Ahmad Batebi,” said Whitson.

Background

Ahmad Batebi first came to international attention when his photo was published on the cover of The Economist magazine in 1999. In the now-famous photo, Batebi is standing in a crowd of student protestors and holding up the bloodied shirt of a fellow student who had been beaten by plainclothes militia during the protests.

Authorities arrested Batebi in connection with his participation in these protests and he was initially handed a death sentence on charges related to endangering national security. The sentence was later commuted, first to 15, then to 10 years’ imprisonment.

While interrogating Batebi, security forces severely beat and tortured him. He described these early experiences in a detailed letter dated March 23, 2000, which he smuggled out of Evin prison. As a result of this torture and poor detention conditions, Batebi’s hearing and eyesight were diminished, and he lost several teeth.

Since being incarcerated, prison authorities have allowed Batebi to leave the prison on furlough several times, usually to seek medical treatment. During one such furlough in November of 2003, authorities detained Batebi following his meeting with Ambeyi Ligabo, the United Nations Special Rapporteur on the Right to Freedom of Opinion and Expression, who was visiting Iran on a fact-finding mission.

After another furlough in the spring of 2005, Batebi did not report back to prison, although authorities were aware of his whereabouts. In July of 2006, Batebi was re-arrested and has been serving his sentence in Evin prison.

Batebi’s physical and mental health have continued to deteriorate in prison, resulting in his recent hospitalization on February 18 at Tajrish Shohada Hospital. He has since been returned to Evin prison. His physician Hesam Firoozi has confirmed his family and friends’ claims that Batebi requires immediate health care in appropriate health care facilities.

For more information, please contact:

In New York, Hadi Ghaemi (English, Persian): +1-917-669-5996 (mobile)




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.