سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷ - Tuesday 13 November 2018
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

نامه سرگشاده يك دانشجو

فريد مدرسی: در دورانی كه دانشجويان خود را برای مطالعات امتحانات پايان ترم آماده می‌‏كنند، انواع و اقسام احكام كميته‌‏های انضباطی و هیأت‌‏های نظارت دانشگاه صادر و در معرض ديد عموم گذاشته شده است. اساتيد و اعضای هیأت‌‏های علمی دانشگاه‌‏ها از صدور احكام سنگين برای دانشجويان جلوگيری كنند.

iran-emrooz.net | Tue, 02.01.2007, 14:59

ايلنا: «فريد مدرسی»، عضو شورای مركزی دفتر تحكيم وحدت در نامه‌‏ای سرگشاده خطاب به اساتيد و اعضای هیأت‌‏های علمی دانشگاه‌‏های سراسر كشور خواستار تلاش آنها در جهت جلوگيری از صدور احكام سنگين و گسترده كميته‌‏های انضباطی و هیأت‌‏های نظارت برای دانشجويان در آستانه امتحانات شد.
به گزارش "ايلنا"، متن نامه اين عضو شورای مركزی دفتر تحكيم وحدت خطاب به اساتيد و اعضای هیأت علمی دانشگاه‌‏های سراسر كشور به اين شرح است: از آن رو كه در آستانه امتحانات، كميته‌‏های انضباطی و هیأت‌‏های نظارت دانشگاه‌‏ها اقدام به صدور احكام سنگين و گسترده برای دانشجويان كرده‌‏اند، بر خود لازم ديدم كه به عنوان يك شاگرد كوچك دانشگاه، مواردی را به اطلاع شما برسانم و نسبت به پيامدهای اين مسأله هشدار دهم. شما نيز به عنوان ركن ركين و كانون تأثيرگذار دانشگاه، توانايی بالايی در جهت جلوگيری از اين روند را دارا هستيد و نگاه دلسوزانه و پدرانه شما برای ياری به شاگردانتان همواره مؤيد اين امر است كه از هيچ كوشش و تلاشی جهت صيانت از فضای علمی دانشگاه و دفاع از نهاد دانشگاه دريغ نمی‌‏كنيد.
در آستانه امتحانات، در دورانی كه دانشجويان خود را برای مطالعات امتحانات پايان ترم آماده می‌‏كنند، انواع و اقسام احكام كميته‌‏های انضباطی و هیأت‌‏های نظارت دانشگاه صادر و در معرض ديد عموم گذاشته شده است. آنان سعی كرده‌‏اند تا از اين فرصت سود جويند و صدای اعتراض به اين احكام را به دليل همزمانی با امتحانات نشنوند و در سكوت دانشجويان به خاطر اين فضای درسی، هر آنچه دل تنگشان می‌‏خواهد، عملی كنند.
گذری به رسمی‌‏ترين خبرگزاری‌‏ها كه فقط می‌‏توانند اخبار تأييد شده را منتشر كنند، نشان از آن دارد كه حدود بيش از ٥٠ درصد اخبار سياسی غيرحكومتی به انتشار اخبار احضار، اعلام حكم و برخورد با تشكل‌‏ها و فعالان دانشجويی اختصاص يافته است.
اين سرعت مديران دانشگاه كه تحت زعامت وزير علوم و معاونان او در دولت آقای احمدی‌‏نژاد عمل می‌‏كنند، در اعلام احكام كميته‌‏های انضباطی و هیأت‌‏های نظارت بی‌‏نظير به نظر می‌‏رسد. به گونه‌‏ای كه اين رفتار، فضای مناسبت‌‏ها يا پايان دوره مديريت مسؤولان را به ذهن تداعی می‌‏كند. مسؤولانی كه معمولاً سعی می‌‏كنند در مدت زمانی كوتاه پروژه‌‏های ناتمام و تكميل نشده را افتتاح و بهره‌‏برداری كنند تا به نام آنان تمام شود يا در فلان مناسبت مقدار آمار اعلام‌‏شده از تكميل طرح‌‏ها به بالاترين حد ممكن برسد. البته شايد مديران وزارت علوم و رؤسای دانشگاه‌‏ها نيز از ترس كوتاه بودن دوران مسؤوليت به اين فكر افتاده‌‏اند تا تمامی دانشجويان را از احكام انضباطی مشعوف و اين مدال افتخارآميز را به گردن خود آويزان كنند.
به هر حال تنها علت محتمل مورد توجه آنان، همزمان كردن صدور احكام كميته‌‏های انضباطی و هیأت‌‏های نظارت با زمان امتحانات است تا از شكل‌‏گيری اعتراض‌‏های فراگير در دانشگاه‌‏های سراسر كشور جلوگيری شود. اين شيوه همچون ديگر شيوه‌‏های وزارتخانه علوم پاك كردن صورت مسأله، بدون حل جدی نابسامانی‌‏های رخنه كرده در اين وزارتخانه است. اما پيامد اين گونه رفتار بس عظيم و گاهی غيرقابل جبران به نظر می‌‏آيد چرا كه اين احكام با توجه به پيامد آن دارای تأثيرات بنيادی و جدی است:

١ ـ احكام كميته‌‏های انضباطی نه‌‏تنها به دامان فعالان سياسی دانشگاه به ويژه اعضای انجمن‌‏های اسلامی دانشجويان دانشگاه‌‏های سراسر كشور افتاده، بلكه فعالان صنفی را نيز مورد عتاب قرار داده است. از سوی ديگر در ميان دانشجويان محكوم در كميته‌‏های انضباطی نام افرادی قرار گرفته كه هيچ وابستگی و عضويت در تشكل‌‏های سياسی و حتی صنفی را نيز ندارند. اين دايره گسترده نشان از اعمال محدوديت‌‏های جدی در دانشگاه‌‏ها دارد كه همزمانی آن با امتحانات نمی‌‏تواند بی‌‏تفاوتی دانشجويان را برای مديران دانشگاه به ارمغان آورد و حتی تشكل‌‏ها و چند صد دانشجوی حامی دولت نيز نه‌‏تنها نمی‌‏توانند در برابر اين موج بايستند، بلكه امكان همراهی هم وجود دارد. اين احكام آنقدر گسترده به نظر می‌‏رسد كه به عنوان مثال فقط در يك دانشكده كوچك يك دانشگاه نزديك به ١٠ دانشجو با اين احكام روبرو شده‌‏اند. در صدور اين احكام نه‌‏تنها دانشجو بودن محكومان از نظر مديران دانشگاه لحاظ نشده، بلكه دانشجويان دختر را بدون در نظر گرفتن پيامد برخی احكام همچون اخراج از خوابگاه متهم و محكوم كرده‌‏اند.

٢ـ چون اعلام اين احكام نه به صورت تدريجی، بلكه به صورت انقلابی و سيل‌‏آسا بوده است، موج اعتراض‌‏ها را تشديد می‌‏كند و امكان هر عكس‌‏العملی از سوی دانشجويان قابل پيش‌‏بينی است. سيل صدور احكام انضباطی در آستانه امتحانات ممكن است به سوی مجريان مسؤول بازگردد و بحران‌‏هايی را ايجاد كند. همان بحران‌‏هايی كه در چند سال اخير شاهد آن بوده‌‏ايم و مديران وزارت علوم بيش از سايرين از آن مطلع هستند. اگر اين بار اين بحران‌‏ها تكرار شود، ديگر مسؤولان نمی‌‏توانند اين اقدامات را به خارج مرزها يا مزدوران داخلی و خارجی نسبت دهند، بلكه «خودكرده را تدبير نيست».

٣ـ حال اگر پروژه وزارت علوم به خوبی طی مسير كند و همزمانی اعتراض‌‏ها در برابر احكام انضباطی و هیأت‌‏های نظارت با زمان امتحانات اين آتش زير خاكستر را شعل‌‏هور نكند، پس از آن چه خواهند كرد؟ اگر دانشجويان محكوم از منظر مسؤولان وزارت علوم و مديران دانشگاه به دليل انتظار پاسخ به اعتراض از حكم سكوت كنند، پس از اعلام مجدد همين احكام، چه پاسخی خواهند داد؟

تازه همزمانی آغاز ترم تحصيلی با سالروز پيروزی انقلاب اسلامی كه رييس‌‏جمهور دولت نهم آن را «جشن بزرگ هسته‌‏ای» ناميده است، اگر با اعتراض‌‏های صنفی مصادف شود و دانشجويانی كه اين احكام را ظلم در حق خود می‌‏پندارند اعتراض كنند و به هيچ‌‏وجه حاضر به گذشت از حق خود نباشند، آيا شايسته است كه يك نظامی ٢٨ساله در سالروز پيروزی آن در دانشگاه شاهد آن باشد كه «آينده‌‏سازان» آن رضايت ندارند و از مسؤولان خشمگين هستند؟ و اگر بار ديگر بخواهند در برابر اين اعتراضات چوب كميته‌‏های انضباطی را بلند كنند چه تعبيری از آن در رسانه‌‏های گوناگون داخل و خارج ارايه می‌‏شود؟ اگر از اين رسانه‌‏ها بگذريم و آنان را بوق‌‏های كذايی قلمداد كنيم، به پدر و مادران و خانواده اين دانشجويان كه «ولی‌‏نعمتان» اين مملكت هستند، چه خواهيم گفت؟ و آيا اين رفتارها با وجود ٢٨ سال سختی و تلاش و مجاهدت آنان در جنگ و سازندگی و بازسازی كشور كه هر كدام بخشی از اين مشقت‌‏ها را متحمل شده‌‏اند، چه توجيهی دارد؟ البته اگر مسؤولان صادركننده احكام انضباطی به اين مسائل اهميت نمی‌‏دهند، ديگر جای سؤال ندارد.

به هر حال صدور احكام سنگين انضباطی در آستانه امتحانات مطمئناً منجر به پيامدهای منفی فردی و جمعی و سياسی و اجتماعی در فضای دانشگاه خواهد شد و اگر همين امروز از صدور اين احكام جلوگيری و احكام منتشر شده پس گرفته نشود، تمامی دود اين مسأله به چشمان مسؤولان وزارت علوم و مديران دانشگاه نخواهد رفت، بلكه ديگرانی كه در ساير نهادها هم دستی بر آتش دارند، بايد در برابر پيامد اين بحران ساخته شده به دست دوستان خود در وزارت علوم پاسخگو باشند و در آستانه ورود به ٢٩سالگی نظام جمهوری اسلامی تدبيری احسن برگزينند. اعلام اين مسائل از سر دلسوزی برای كشوری است كه خون‌‏های پاكی در راه رشد آن جاری شده و بزرگانی را از دست داده است. اميدواريم كه گوش‌‏هايی بشنوند و دست‌‏هايی اجرا كنند.

لذا در پايان با توجه به پيامدهای مذكور، از شما اساتيد و اعضای هیأت علمی دانشگاه خاضعانه و متواضعانه استمداد می‌‏طلبم كه در جهت جلوگيری از اين بحران تمام تلاش خود را صرف گفت‌‏وگو، رايزنی و تأثير بر مديريت دانشگاه و به ويژه اعضای كميته‌‏های انضباطی و هیأت‌‏های نظارت كنيد، تا در آستانه امتحانات شاهد امنيت و آرامش كامل دانشجويان باشيم و فضای علمی دانشگاه دچار بحران‌‏های ناميمون گذشته نشود.




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.