چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷ - Wednesday 21 November 2018
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

تعرض دولت و نهادهای امنيتی به دانشگاه‌‏ها

دفتر تحكيم وحدت: موج جديد تعرض به دانشگاه‌ها با اظهارات رييس دولت مبنی برتسلط سكولارها بر دانشگاهها آغاز گرديد و از همان ابتدا نيز معلوم بود اين سخنان آغاز انقلاب فرهنگی ديگری است كه هدفی جزحذف منتقدين از دانشگاهها ندارد.

iran-emrooz.net | Thu, 21.09.2006, 9:33

شورای مركزی دفتر تحكيم وحدت در بيانيه‌‏ای به آنچه «تعرض دولت و نهادهای امنيتی به دانشگاه‌‏های سراسر كشور» خوانده است، اعتراض كرد.
به گزارش "ايلنا"، در اين بيانيه آمده است: «متاسفانه در چند روز گذشته اقدامات تماميت‌‏خواهان، سپهر سياسی اجتماعی كشور را غم‌‏بارتر از پيش كرده است. ايشان بدون كوچك‌‏ترين رواداری نظر مخالف و حتی متفاوت با آرای خويش، قصد حذف كامل ديگران را دارند.»

اين بيانيه با اشاره به بستن نشريات و روزنامه‌‏ها، برخورد با احزاب مستقل و تحول‌‏طلب، رفتار خصمانه با سنديكاهای كارگری، برخوردهای قرون وسطايی با دانشگاهيان در همه سطوح فعاليت‌‏های دانشجويی، به وجود آوردن فقر و بيكاری فراگير، اين موضوعات را آتشی در سينه وطن‌‏دوستان و آزاديخواهان و معتقدان به دموكراسی ذكر كرده و آورده است: «نشستن افراد بی‌‏صلاحيت بر مسند قدرت از آن جهت خطرناك است كه می‌‏كوشند با خفه كردن صدای مخالفان جلوی هرگونه انتقاد از ضعف‌‏ها و ناشايستگی‌‏هايشان را بگيرند و سر در برف فرو می‌‏برند به اين اميد كه ديگران آنها را نبينند. از سوی ديگر می‌‏كوشند با ايجاد آشوب و بلوا و انداختن گناه آن به گردن ديگران، دليلی برای بی‌‏درايتی خويش بيابند اما دولت نهم كه در فقدان شرايط انتخابات آزاد و به قول آقای خاتمی بی‌‏اخلاقی و با كمترين درصد آرا در كل انتخابات‌‏های رياست‌‏جمهوری اخير ايجاد شده است، خود روايتی ديگر در مسدود كردن تمام راه‌‏های ارتباطی مردم با حكومت دارد.»

دفتر تحكيم وحدت در ادامه بياينه خود آورده است: «دولت در ابتدا شعار آوردن نان بر سر سفره مردم را مطرح نمود و ليكن از قضا نه تنها نان بر سر سفره كسی نيامده است بلكه هزاران كارگر به علت بی‌‏تدبيری و نالايقی مسوولان در اين دولت، نيز بيكار شده‌‏اند اما مسوولين امور هر يك همانند گذشته با جار و جنجال و سر دادن شعارهايی توخالی‌‏تر از ديگری، می‌‏كوشيد گناه اين بی‌‏لياقتی و بی‌‏تدبيری را به گردن دشمنان خيالی داخلی و خارجی بيندازد. از چشم آقايان حاكم بر دولت روزنامه‌‏نگاران، اقليت‌‏های قومی و مذهبی، كارگران، دانشگاهيان و هر قشر و جريانی كه اين قابليت را داشته باشد كه بتواند با مطرح كردن پاره‌‏ای از حقوق نقض‌‏شده ايرانيان وجهه سياسی و اجتماعی كسب كند، خطر بالقوه برای امنيت نظام است.»

اين بيانيه می‌‏افزايد: «متاسفانه مسوولان در دولت نهم به جای برخورد واقع‌‏بينانه با مسائل و مشكلات خانمانسور ايران و ايرانيان و استفاده از ظرفيت‌‏های دانشجويان، اساتيد، روزنامه‌‏ها، روشنفكران، كارگران و تمامی دلسوزان كشور، برای خفه كردن صدای منتقدان و جلوگيری از نمايان شدن ضعف‌‏هايشان، روزنامه‌‏ها را تعطيل می‌‏كنند و روزنامه‌‏نگاران و انديشمندان را به زندان می‌‏اندازند و اكنون نيز در اقدامی سولل برانگيز تاريخ معاصر ايران سرگرم اخراج دوباره دانشجويان و اساتيد است تا خاطره تلخ گذشته كه موجب هرز رفتن چندين نسل از فرهيختگان ايران و هدر رفتن سرمايه‌‏های اين مرز و بوم شد، اذهان را بيش از پيش آزرده خاطر كند.»

در ادامه اين بيانيه آمده است: فشار به دانشگاه‌‏ها بدان جهت صورت می‌‏گيرد كه تنها صدای منتقد باقی‌‏مانده در كشور را نيز خاموش نمايد تا ديگر نقدی بر اقدامات نابخردانه و به دور از عقلانيت ايشان، صورت نگيرد. در حالی كه ديپلماسی حاكميت در بحران هسته‌‏ای ايران زمين را هر روز بيش از پيش به لبه پرتگاه نزديك می‌‏كند، در شرايطی كه بر اساس تصميمی برخلاف قانون اساسی دو انتخابات شورای شهر و خبرگان رهبری تجميع شده است. در حالی كه مردم ايران وضعيت وخيم اقتصادی را تجربه می‌‏كنند كه منابع طبيعی ايران توسط آقايان و آقازادگان به تاراج می‌‏رود و طرح‌‏های كارشناسی نشده هر روز بيشتر و بيشتر ايرانيان را در نكبت فقر گرفتار می‌‏كند و... . در اين ميان تنها جايگاهی كه برای دفاع از حقوق ضايع شده ايرانيان باقی مانده است، دانشگاه است و بس.
گردبادی كه پيش از اين مطبوعات و نهادهای مدنی را درنورديده بود، اكنون درصدد تخريب آخرين سنگر آزادانديشی است.

٢- موج جديد اين برخوردها با اظهارات رييس دولت مبنی برتسلط سكولارها بر دانشگاهها آغاز گرديد و از همان ابتدا نيز معلوم بود اين سخنان آغاز انقلاب فرهنگی ديگری است كه هدفی جزحذف منتقدين از دانشگاهها ندارد.

٣- توجه به ابعاد اين يورش بی‌‏شرمانه نيز خالی از لطف نمی‌‏باشد، احضار قريب به دويست دانشجو در طول چند روز به كميته‌‏های انضباطی، صدور احكام محروميت از تحصيل برای دانشجويان، جلوگيری از ادامه فعاليت انجمن‌‏های اسلامی، توقيف نشريات دانشجويی و محدود كردن كانونهای فرهنگی تنها گوشه‌‏ای ازاين تهاجم گسترده به دانشگاه است.

٤- اما بی‌‏خردانه‌‏ترين اقدام در روزهای گذشته عدم ثبت نام دهها تن از فعالين دانشجويی پذيرفته شده در آزمون مقطع فوق ليسانس در دانشگاههای مختلف كشور بود. براساس اين اقدام كه نقض آشكار اعلاميه جهانی حقوق بشر است، ادامه تحصيل برای دانشجويانی كه وجه مشترك آنان انتقاد از كج سليقگی و بی‌‏درايتی مسؤولان است- و شامل فعالين در نشريات، شوراهای صنفی، انجمن‌‏های اسلامی و كانونهای دانشجويی می‌‏باشد- با تهديد جدی روبرو شده است. نهادهای امنيتی دانشجويان را به دسته‌‏های مختلف تقسيم كرده‌‏اند و با هر دسته به شيوه‌‏ايی خاص و البته به دور از شرايط انسانی بر خورد می‌‏كند. در اين ميان نه تنها دانشجويانی كه در فعاليت‌‏های سياسی و اجتماعی حضور داشته‌‏اند بلكه دانشجويانی نيز كه در امور صنفی و آموزشی فعال بوده‌‏اند، به كميته های انضباطی فرا خوانده شده‌‏اند و ادامه تحصيل برای ايشان با تهديد جدی نهادهای قدرت در داخل و خارج دانشگاه روبرو شده است.

تاسف‌‏آور است كه عده‌‏ای خود را مجری عدالت علوی معرفی كنند وليكن به سخنان روشنگر و حق محور علی به مالك اشتر بی‌‏اعتنا باشند و ديگر گونه عمل كنند آنجا كه ايشان می‌‏فرمايند،" ای مالك شرم بر تو اگر كسی در ملك تو با لكنت سخن خويش را بر زبان بياورد". ولی بسيارند دانشجويانی كه به خاطر ترس از اعلام قطعی شدن عدم اجازه ادامه تحصيل توسط نهادهای امنيتی، حتی جرات نمی كنند فرياد مظلوميت خويش را سر دهند!!!

٥- اين هجمه در حالی صورت می‌‏گيرد كه مسؤولين وزارت علوم در اظهاراتی مضحك از بسترسازی برای فعاليت‌‏های دانشجويی دم می‌‏زنند وهر روز با لفاظی‌‏های گوناگون سعی در زيبا جلوه دادن اين رفتارها دارند.
مسؤولين وزارت علوم تلاش می‌‏كنند اعمال حذفی و استبدادی خويش را در شعار تساهل و تسامح و پذيرفتن كثرت پنهان كنند.
طرح هايی نظير خانه تشكل‌‏ها در حالی شكل گرفت كه بسياری از انجمن‌‏های عضو دفتر تحكيم وحدت-بزرگترين و فراگيرترين اتحاديه دانشجويی در ايران- به بهانه‌‏های واهی امكان فعاليت ندارند و بيش از يك‌‏سال است كه به علت واهمه حاكميت از اين تشكل دانشجويی، اجازه برگزاری نشست صادر نمی‌‏شود.

٦- در اين ميان سكوت مدعيان اصلاحات نيز لكه ننگ ديگری است در كارنامه كسانی كه دم از اصلاحات و تشكيل جبهه حقوق بشر می‌‏زنند اما در عمل حاضرند برای كسب منفعت خويش با هر نوای قدرتی، سازگار شوند. كسانی كه به حقوق بشر و آزادی اعتقادی ندارند و از اين شعارها تنها برای جلب آرای بيشتر استفاده می‌‏نمايند. براين دوستان بايد زنهار زد كه عملكردهای اينگونه بود كه باعث شد در صحنه سياسی اجتماعی ايران بازنده باشند.

در پايان دفتر تحكيم وحدت اعلام می‌‏كند دانشگاه را خانه خود می‌‏داند و دفاع در برابر تعرضات و دست اندازی به آن را واجب و در اين دفاع علی‌‏رغم تمامی فشار ها و تهديدها ازهيچ كوششی دريغ نخواهد كرد. از كليه دلسوزان می‌‏خواهد دربرابراين اقدامات كه هدفی جزايجاد خفقان و به بند كشيدن نهد دانشگاه توسط عده‌‏ای معدود ندارد، سكوت ننمايند كه سكوت امروز فردای مصيبت باری را به بار خواهد آورد.




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.