ساعت ۴ و نیم بعد از ظهر روز شنبه، چهارم جولای، در بروکسل پایتخت اتحادیه اروپا جمع می‌شویم تا جهان غرب بداند هر قراردادی که از امروز با آدمکشان حاکم بر میهن ما می‌بندد، در فردای نزدیک کان لم یکن خواهد بود. بگذاریم اروپائیان بدانند که از این پس هر مزدور حکومت کودتا که پا بر زمین آن‌ها نهد، فریاد اعتراض ما چهار میلیون ایرانی از وطن گریخته یا رانده را به آسمان خواهد رساند، فارغ از آن که به کدام جهان بینی تعلق داشته باشیم.

مسئولیت تاریخی ماست که به اعتراض ادامه دهیم

بیانیه شماره ۹ موسوی: امروز خواست عمومی برای سازوکاری کارآمد جهت انتخابات که در آن اطمینان ملی حاصل شود و دروغ، تقلب و تزویر جایی نداشته باشد، به یک مطالبه انکار ناپذیر مردمی تبدیل شده است. در هر قدمی در آینده تجربه تلخ و مشروعیت‌‌زدای جریانات اخیر باید پیشاروی ملت باشد و نباید هیچ فرصتی برای روشن‌تر شدن ابعاد این دروغ و تقلب بزرگ و پی‌آمدهای تلخ آن از دست برود.

بازداشت‌شدگان در خطر شکنجه و اعترافات اجباری

عفو بین‌الملل به شدت از این نگران است که چند رهبر مخالف بازداشت شده پس از انتخابات ۱۲ ژوئن ممکن است در معرض شکنجه باشند تا ناچار از «اعترافات» تلویزیونی به عنوان پیش درآمد محاکمه‌های ناعادلانه‌ای شوند که آنها را با مجازات اعدام مواجه سازد.

رسالت خود را بازیابیم

مبارزات ما بر علیه استبداد و فریب و دروغ وارد مرحله جدیدی شده است. فکر نکنیم که با تأیید انتخابات توسط شورای نگهبان، که از ابتدا چیزی جز این انتظار نداشتیم، کار تمام شده است. ما تازه همدیگر را پیدا کرده‌ایم و از گروههایی متفرق با خواسته‌های متفاوت به اکثریتی غیر قابل انکار با خواسته‌های نزدیک به هم تبدیل شده‌ایم.

تنها در پاسخ به‌درخواست نویسندگان تبعیدی ایران، ده‌ها نویسنده از سراسر دنیا، سرکوب‌های حکومت اسلامی در ایران را محکوم کرده‌اند و ده‌ها بیانیه در ده‌ها رسانه‌ی همگانی منتشر کرده‌اند. ۵۴ شاعر و نویسنده‌ی نروژی، هر کدام مکتوب، همبستگی خود را با درخواست نویسندگان تبعیدی ایران، (سرکوب مردم ایران را متوقف کنید!) اعلام کرده‌اند.

نتایج انتخابات غیرقابل‌قبول است

جبهه مشارکت: آنچه کودتاگران در یکسال منتهی به خرداد ۸۸ انجام دادند به قیمت خدشه دار شدن اعتماد مردم به اصل نظام و ازبین رفتن سرمایه های اجتماعی و از دست رفتن مشروعیت داخلی و بین المللی بسیاری از ارکان نظام تمام شده است.

کروبی: این دولت را مشروع نمی‌دانم

پیام مهدی کروبی خطاب به ملت: اذعان می‌کنم که بسیاری از شما پیشتر و دقیق‌تر می‌دانستید که چه خواهد شد و متوجه شده بودید، همان گاه که می‌پرسیدید «چه تضمینی برای آرای ما وجود دارد»، یا زمانی که می‌گفتید «نتیجه انتخابات معلوم است و شما آب در‌هاون می‌کوبید.»

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی: اعلام صحت انتخاباتی که اکثریت مردم به صحت آن باور نداشته مشروع نمی‌دانند، به معنای بلاموضوع شدن انتخابات در کشور، نفی حق حاکمیت ملت بر سرنوشت خود و اداره امور خویش و تلاشی آشکار برای پایان دادن به جمهوریت نظام و درعین حال نشانه آغاز دوره‌ای جدید از تلاش و مبارزه برای بازگرداندن جمهوریت و دفاع از مردمسالاری است.

مهمترین موضوع این مرحله نوسازی یک استراتژی سیاسی منسجم و کارآمد از سوی اپوزیسیون به رهبری موسوی کروبی با هدف اجماع حداکثر نیروهای سیاسی ممکن و پایداری با خواست روشن استعفای دولت نامشروع احمدی‌نژاد است. استعفای دولت نامشروع احمدی نژاد که در عمل سرنوشت رهبری را نیز رقم خواهد زد، به مرکزی‌ترین خواست اپوزیسیون باید تبدیل شود.

حکومت خامنه‌ای می‌کوشد با ایجاد رعب و ترس صفوف اصلاح طلبان را تجزیه کند. اصلاح طلبان به رهبری میر حسین موسوی باید بر خواسته خود مبنی بر تجدید انتخابات پافشاری کنند. این که با ورود به تشکل حزبی، چهاچوبی قانونی برای خلع دولت احمدی نژاد بیابند، بسیار ضعیف و سرخورده است. زمانه مسولیت بزرگی بر دوش میر حسین موسوی انداخته است.

مقاومت مدنی در برابر دولت کودتا به معنای استفاده از همه ظرفیت‌ها و امکانات جامعه برای بیان شکلی از اعتراض است. باید همه خلاقیت و خرد جمعی را برای پیدا کردن این اشکال جدید مقاومت مدنی و سیاسی بکار گرفت. گاه شاید تاثیر نمادین فرستادن صدها هزار بادکنک رنگی به آسمان، راه انداختن یک اعتصاب و یا روشن کردن شمع در محل خاصی بیش از یک تظاهرات بزرگ باشد. از یاد نبریم که دولت کودتاچی بی‌کفایت و ناکاردان است و این خود زمینه حرکات اعتراضی و مطالباتی را گسترده می‌کند.

دوهفته پس از بزرگترین تقلب تاریخ٬ کانال دو تلویزیون شب جمعه خود را به وزیر کشور دولت غیرقانونی اختصاص داد تا در آخرین ساعات شب٬ به گمان خواب آلود بودن مردم به شعور بینندگان توهین کند.

صحنه سیاسی ایران برای‌ یك برخورد نهایی جناح‌های قدرت آماده شده است. در این برخورد،‌ جناح حاكم ظاهرا از كاربرد هیچ سلاحی فروگذار نخواهد بود. تحولات اخیر نشانگر آن است كه این نبرد نهایی از حد یك نزاع سیاسی فراتر خواهد رفت. قدرت در جمهوری اسلامی چنان دو پاره شده است كه جز با یك «كودتای داخلی»، و احتمالا همراه با خونریزی ممكن است «تثبیت» نشود.

ایرانیان در دو هفته‌ی اخیر به بخش بزرگی از آرزوهای خود دست یافته‌اند. پاره‌ای از آینده اکنون در دستهای ماست. خوشبینی ما ایرانیان به این جنبش مردمی ناشی از به پهنه آمدن نسل جوانی است که بدون خاطرات خنجر خورده، با صافی آینه‌وار، می‌خواهد دروازه‌های جهان را به روی ایران بگشاید و ایران را جزئی از جهان واقعی موجود کند. این ایده است که ما را قوی، خوشبین و شکست ناپذیر می‌کند.

می‌توان گفت که نه تنها رابطه میان حکومت و جنبش مردمی، رابطه‌یی از نوع رابطه علت و معلولی نمی‌باشد، بلکه این هر دو، پویشی جداگانه داشته، و علیرغم اثرپذیری از همدیگر، روندهایی متفاوت را طی می‌کنند. با این وجود، چنانکه در بالا اشاره شد، گاه یک جنبش توده‌یی می‌تواند ناقوس فروپاشی یک حکومت را به صدا در آورد، و در ادامه حرکت خود، حکومتی نوین را جانشین آن سازد.

تقلب آشکار و دستپاچه‌گی در شمارش آرا و کشتار بی‌رحمانه طی چند روز گذشته در ایران نشان داده که توهم اقتدارگراها تا بدان اندازه بالا بوده که توان محاسبه‌ی اتفاقات غیرمترقبه از آنان سلب شده است و این مؤلفه را به‌طور کامل نادیده گرفته‌‌اند.

جنبش اعتراضی این روزها در ایران زورآزمایی میان تندروهای اسلامی و اصلاح‌طلبان غرب‌گرا نیست، چیزی بسیار بزرگ‌تر از آن است: یک خیزش ناب مردمی‌ست که پژواک نیرومندی از انقلاب سال ۱۳۵۷ در خود دارد؛ انقلابی که تند در سراشیب فساد غلتید.

با به ریاست جمهوری رسیدن محمود احمدی نژاد در سال ۸۴، می‌توان به جرات گفت شاید کمتر از ۱۰% قدرت خارج از حیطه بیت رهبری بوده است. از طرف دیگر در صورت ریاست جمهوری میرحسین موسوی سهم رهبر از قدرت حداکثر به ۶۰% تنزل می‌یابد و این بدان معنی ست که وی کماکان دارای اکثریت قدرت بوده و قادر به هر کاریست. پس چرا خامنه‌ای پس از فضاحت انتخابات کماکان مصر به حمایت از احمدی‌نژاد است؟

در شرایط کنونی، در لحظاتی که میلیون، میلیون ایرانی، برای تأسیس آزادی و کسب حقوق انسانی، به پیکاری مدنی و مسالمت آمیز با اقتدارگرایان دینی حاکم بر ایران برخاسته، سینه به سینه در برابر خشونت طلبی فاشیسم مذهبی قد علم کرده اند، شناخت عمیق و دقیقِ افکار و عقاید دو جبهۀ مخالف، به ویژه درک و فهم روش شناسی مکتب اقتدارگرایی مذهبی و نیز شناخت شناسی اصلاحاتِ آزادی طلب، امری حیاتی و اساسی است.

صدای سرخ می‌دهد سبز / و چرخ می‌زند نگاه جهان / گرد استواریِ انسان / و سرگیجه‌ی کودتا / که گلوله بالا می‌آورد / در موسیقی سفید دست‌هایی / که غرور زمین‌اند / در برابر آسمان./...

چون پرچمی سبز / بر خیابان خشمگین پایتخت در آمدی / و با خطی از خونابه‌ / واژه‌ی آزادی را تقریر کردی / درخشان و سرخ / تا همیشه‌ / تا جاویدان! /...

آرام رامتان شد ای اسب‌های وحشی / خونبار گام‌تان شد ای اسب‌های وحشی / وقتی كه كوه برفی سرما به باد می‌داد / شيهه پيام‌تان شد ای اسب‌های وحشی

مخاطبین عزیز! شعر به درد چه می‌خورد؟ اگر موج صدا‌ها‌ی بسته دریا روی صخره نکوبد؟ آتشفشانی در دست و گلو، منفجر نکند؟ در چشم‌ها کشتی به گل نشسته به آب‌ها نریزد؟

تهران، ای شبپوش خاموشم / سوگند به آب / به آفتاب / به آتش / سوگند به نگاه منجمد "ندا" / سوگند به الفبا / که تابوت مرگ ابلیسان / بر شانه‌های تاریخ نشسته است / روان

● برای حفظ قدرت تا کجا پیش خواهند رفت؟ - (اکبر گنجی)

● حكمت و فصل الخطاب - (سيدعطاءالله مهاجرانى/مکتوب )

● عباس عبدی: شورای نگهبان باید خودش را رد صلاحیت کند - (عباس عبدی/دویچه‌وله)

● آن شادى گران‌بها - (چه می‌دانم...‏/شیوا فرهمند راد)

● تداوم وضعيت فعلی چه تأثيری بر اقتصاد خواهد داشت؟ - (احمدعلوی/رادیو فردا)

● ولایت مطلقهی فقیه در برابر حق حاکمیت ملت ایران - ( ناصر رحیم‌‌خانی/ رادیو پیام آزادی)

● آقاى خامنه اى! مردم شما را سر جاى تان مى نشانند - (ابراهيم نبوى/دم دم دات کام)

● حماسه خس و خاشاك - (سبزينه)

● انتخابات خونین و معجزه ی سلطانی - (اکبر گنجی)

● شبه كودتا در ايران، مسوولش كيست؟ - (مسعود بهنود )